میخواهم با اراده روی تصمیم برای جدایی بایستم. کمکم کنید

[saharnaz]

کاوه عزیز من دوباره مطالب این تاپیکتون رو خوندم. شما سعی کنید مثل ما که این راه رو رفتیم اول اینکه تو یه چرخه بیهوده نیفتید و عمرتون رو هدر ندید و دوم اینکه به کسی که زرنگه یا حداقل فکر می کنه زرنگه باج ندید.
من متاسفانه در جریان طلاقم مشاوره غلط زیاد گرفتم (نمونه اش همین لینک مزخرف آقای بهزاد راجع به زنهای مطلقه )و انقدر سعی کردم مثبت باشم و تا آخرین لحظه برای زندگیم تلاش کنم که شاید نصف حق و حقوم رو هم نگرفتم و الان خیلی پشیمونم بابت اینکه چرا انقدر باج دادم . این سیاست که هر چقدر طرف مقابلتون بدی کرد شما خوب باشید دیگه واقعا جواب نمیده.
من به شما توصیه میکنم که همسرتون رو اذیت نکنید چون اگه آدم باوجدانی باشید قطعن عذاب وجدانش کشنده میشه براتون. فقط اونقدری که فکر می کنید حقش هست رو بهش بدید و برید دنبال زندگیه جدیدتون و احساساتی برخورد نکنید.البته اگر حس می کنید که دیگه تو درست شدن زندگی باهاتون همکاری نمیکنه. مگه میشه زن و شوهر یکسال از هم جدا باشن؟ دیگه زندگیه مشترک که قراره آرامش بیاره معنایی نداره.
همونطوری که خانومتون به زندگیه بهتر داره فکر می کنه شما هم به فکر روان خودتون و زندگیه بهتر باشید . البته اینجا گفتید که تمام تلاشتون رو کردید و امیدوارم همینطور باشه.
آقای بهنام هم توصیه خوبی کردن اگر امکانش هست ایمیلتون رو بذارید مطالبی رو که شاید کمکتون کنه رو براتون بفرستیم. باز هم براتون از خدا میخام که به اندازه صبر و توانتون تو زندگی امتحان بشین و خدا تو مسیر درستی قرار بده شما رو.

مطلب زیر هم یه چکیده از زندگی من و امثال شماست:
بافتن را
از یک فامیل خیلی دور یاد گرفتم
که نه اسمش خاطرم است نه قیافه اش
اما حرفش هیچ وقت از یادم نمیرود
می گفت :
زندگی مثل یک کلاف کامواست
از دستت که در برود می شود کلاف سردر گم
گره می خورد
می پیچد به هم
گره گره می شود
بعد باید صبوری کنی
گره را به وقتش با حوصله وا کنی
زیاد که کلنجار بروی
گره بزرگتر می شود
کورتر می شود
یک جایی دیگر کاری نمی شود کرد
باید سر و ته کلاف را برید
یک گره ی ظریف کوچک زد
بعد آن گره را توی بافتنی یک جوری قایم کرد
محو کرد
یک جوری که معلوم نشود...

یادت باشد
گره های توی کلاف
همان دلخوری های کوچک و بزرگند
همان کینه های چند ساله
باید یک جایی تمامش کرد
سر و تهش را برید
زندگی
به بندی بند است
به نام " حرمت "
که اگر آن بند پاره شود
کار زندگی تمام است...

بانو سیمین بهبهانی