رضای گرامی
من باز هم تکرار می کنم. اینجا کسی به روحیه شما و اون ضربه ای که شما خوردی و داری می خوری کار نداره! بالاخره به فرمایش نرگس گرامی تالار همدردی خوبیش اینه که افراد باهات همدردی می کنن !!
من چون شرایطی رو رد کردم که تا حدودی مشابه شرایط شما بود(بالاخره فاز شدید اختلافات) تا حدودی متوجه این می شم که داری راجع به چه دردی صحبت می کنی. داخلت داغونه. تو اداره که نمی تونی با کسی درد و دل کنی! تو خونواده کسی نیست بشنوه مرد هم مشکلاتی در زندگی داره. اینجا هم که اومدی تو نمی تونی از این شکلکهای emotion گریه و.. بزاری !!! وسیل همدردی به سمتت روونه شه .
شنیدی که تو مردی و اول باید به فکر زندگی همسرت باشی! حتی اینجا! تو باید به فکر زندگی یکی دیگه باشی! اولویت اولت رو بهت این معرفی می کنن. اما محکم باش. برادر بزرگ من این شرایط گذراست. به خدای خودت توکل کن. اگر کسی اینجا براش باور نشده که شما اواین فرد مهم در زندگیتون هستید و گذشت و ایثار یک واژه فریبنده در اینجور موارده من باورتون می کنم.اگر این زندگی براتون مفید فایدست. اگر از بودن با همسرتون لذت می برید و این قضایا سر یک لج ولجبازی پیش اومده مردونه عذرخواهی کنید و برگردید به زندگیتون. این چیزی از شما کم نمی کنه. اگر از این زندگیتون سیر شدید بعد از مشاوره علمی بنا بر مصلحت اولویت دار (که زندگی شما در اولویت اولش قرار داره!) تصمیم بگیرید.
ببینید چقدر در مورد شما صحت داشته.
شما مشاوره بری بسیار بهتر و بیشتر از این جواب می گیری.