سلام داداش ، خوبی
میشه گفت که درد مشترکی داریم ، منم مادرم راضی به ازدواجم نیست ، ببین به نظر من پله اول ازدواج مستقل شدنه ، این که میگی خلاف میل خانواده بری جلو و آدم پر تلاشی هستیو این داستانا باتوجه به شرایطی که داری یه ذره ساده انگارانه هستش بدون حمایت خانواده خیلی سخته، دستت تو جیبه خودته ؟ تا حالا کار کردی ؟ تو دخل و خرج بودی ؟ شرایط اقتصادی جوریه که خودت یه نفره هم نمیتونی به خیلی از خواسته هات برسی حالا باید با همه این مشکلات شرایط خوشبختی یه آدم دیگه رو هم فراهم کنی ، این که فکر میکنی با یه مدرک ارشد بیای بیرون تو این بازار راکد کار بیکار نمیمونی بازم ساده انگارانست ،مهارتت چیه ، سرمایه ای چیزی داری ؟ اینارو خیلی صریح بهت گفتم چونکه واقعا مستقل نشدی هنوز ، البته دمت گرم دل و جورعتت خیلی خوبه ، من تحسینت میکنم ، نمیخوام تو دلتو خالی کنم ولی زندگی مشترک با اون چیزی که تو ذهنت ساختی فرق میکنه ، خوشی داره ولی سختی هم هست کنارش .
حالا با این شرایطی که هنوز وابسته ای به خانواده و می خوای اقدام کنی ، خب خیلی کارت سخته ، شخصیت مادرتو که نمیتونی عوض کنی ، هر جور آدمی هم که باشه بالاخره تو بچشی نمیخواد که بچشو بدبخت کنه ، بهترین راه اینه که باهاش مذاکره کنی همین راهی که رفتی بری پیش مشاور بازم ، از شرایط روحیت بگی ، بگی که واقعا اگه حمایتت کنن و به عشقت برسی بیشتر میتونی پیشرفت کنی ، از احساست بگی میدونی با کارت احساسات بازی کن باهاش ، نرو به سمت اینکه حرفش منطقی نیستو از این حرفا ، در کل بازم چونه زنی کن
اما اگه بخوای قید خانوادرو بزنیو قهر کنیو این داستانا که به نظر من بدترین انتخاب ممکن هستش ، از پسش بر نمیای ، با این شرایط جامعه نمیتونی ، یعنی یه 3 ، 4 سال دیگه شاید بتونی ولی با این شرایطتت نکن داداش این کارو نکن ، به عشقت هم برسی از اینکه قید خانوادتو بزنی پشیمون میشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)