زندگی برام به بن بست رسیده شوهرم از من می خواهد جدا شویم نمی دانم بمانم و زندگیم را حفظ کنم یا جدا شوم

[goodluck]

ايا شما تو اين چهارسال اقدام جدي براي حل مشكلتون كرديد؟ همسرتون چه ويژگي هاي مثبتي ( خصوصا در برخورد با شما ) دارن؟ ايا كوچكترين علاقه اي نسبت به شما در همسرتون وجود داره؟ يا حداقل قبلا وجود داشته؟

من تمام تلاشمو کردم اصلا شوهر من حتی حرف هم دیگه باهام نمیزنه ای خداااا میگه من از تو خوشگلترم مردم تف تو قیافم نمیندازن تو رو گرفتم چه اقدام جدی ای می تونم کنم چون اون اصلا کاری نمی کنه نه واقعا علاقه ای نیست فقط بعضی وقتا که خیلی دقم میده و من 2 ساعت گریه می کنم میاد میگه بسه دیگه عزیزم همین از قبل هم به نظر من نبوده آخ به خدا نمیدون چکار کنم

- - - Updated - - -

همه دوستان نظر دادن و تقریباً همه گفتن که ما نمی گیم جدا شو اما جدا شو،
از قدیم گفتن سواره از حال پیاده خبر نداره، اینکه خیلی راحت حرف از جدایی زده میشه دقیقاً معنی و مفهوم این ضرب المثل رو می رسونه من هم مثل بقیه میگم که نمی گم جدا شو اما این زندگی نیست، یادمه قبل از این که عینکی بشم فکر می کردم همه همین طوری میبینن و یه روز که به صورت اتفاقی عینک دوستمو توی کتابخونه زدم متوجه شدم خیلی وقته که لذت خوب دیدن رو نمی چشیدم. شاید شما هم خیلی وقت باشه لذت زندگی کردن رو نچشیدید.
نظر من اینه که حرف دوستان که میگن خیلی عذاب کشیدی و همین الان باید بزنی بیرون از این زندگی و ... رو بی خیال شو و جو حرفا شما رو نگیره و باید بدونید که شما هدفتون رسیدن به زندگی خوبه نه خروج از این به اصطلاح زندگی، پس اول بشینید با خودتون 2*2 بکنید و ببینید کجایه راه هستید؟، اگه این زندگی که دارید عذابه، دوست دارید چی جوری باشه؟، آیا با شناختی که دارید آیا امکان تبدیل شرایط کنونی به زندگی لذت بخش شدنی هست یا نه؟ اگه هست برای تبدیل شدنش چی نیازه؟ و برید دنبال اونا . اگه نه که ببینید از زندگی چی می خواید و برای رسیدن به اون چی لازم دارید؟، ( طلاق لازمه؟ درسته ، اما نه بدون برنامه ریزی، ) نباید طلاق بگیرید و بعد تازه بیفتید دنبال چه کنم چه کنم. همه چیزش رو الان باید فکرشو بکنید،
معمولاً افرادی که به سختی می تونن از دست قوانین دست و پا گیر با کمک وکیل و ... به طلاق برسن در حقیقت ضمن پیروزی که به ظاهر در این میدان دادگاه و دادگاه کشی به دست آوردن، در زندگیشون شکست خوردن، و نتونستن با انتخابی که کرده بودن به زندگی دست پیدا کنن پس توصیه می کنم
همه این چیزایی که گفتم رو برای خودتون تجزیه و تحلیل کنید و بعد هر تصمیمی که گرفتید اگه ادامه همین به اصطلاح زندگی، بود، دنبال تغییراتش باشید و نه دنبال تحمل عذاب (در زندگی باید بعضی چیزا رو به خاطر عشقمون تحمل کنیم ولی نه عذاب دادن ایشون رو)، و اگر هم صرفا در طلاق زندگی شما معنی پیدا می کرد اونوقت بشینید و مقدمات این کارو فراهم کنید، یه کار برای خودتون دست و پا کنید و ضمن ایجاد استقلال مالی و ... به سمت جدایی برید. یعنی وقتی به این نتیجه رسیدید که این زندگی برای شما زندگی بشو نیست از همیون روز به فکر ساختن زندگی شخصی خود (البته قبل از جدایی) باشید طوری که با جدایی صرفاً آخرین بند عذاب رو از خودتون جدا کنیدو برید سمت زندگی کردن واقعی.
نمی دونم سر آخر من هم همون حرف بقیه رو زدم که نمی گم جدا شو اما جدا شو یا نه؟؟!!!

من پاسخ شما رو خوندم و فکر میکنم خیلی بتونید بهم کمک کنین چون با کاری که گفتین موافقم اما همین بینابین نگه داشتن تا زمانی که بتونم طلاق بگیرم خیلی سخته ما هر یک شب درمیون دعوا داریم او هفته ای یکبار میگه به من برو حالا شما بگو لطفا بمن من چکار کنم مثلا من اصلا نمی تونم برم تنهایی بی دلیل مثلا برای خرید بیرون باید بیرون رفتن من از خونه موضوعیت داشته باشه با هماهنگی قبلی حالا اینا مشکل من نیست مشکل من اینه من دعوایی که داشتیم و میگم شما یکم براتون واضح تر شه مثلا من تو خونه ساعت 10 شب منتظرش بودم اومد در و واکرد منو دید بهم گفت آشغالو بده بذارم دم در منم دادم اما گفت بهم بی عرضه بدون هیچ زمینه و علتی منم براش سوهان عسلی و شام خوشمزه درست کرده بودم اومد توی خونه منم بهش گفتم با اینکه باهام دعوا کرده بود گفتم بیا واست سوهان که دوست داشتی درست کردم بعد گفت اوکی باشه برو الان حالا خسته ام بعد سر شام بهم گفت سوهان آماده هست درست نکن با اینکه خیلی خوشمزه شده بود اما….فردا شبش هم اومد خونه باهام الکی واقعا بی هیچ زمینه ای دعوا کرد واقعا به همفکری احتیاج دارم البته این یک نمونه بود ما هر روزمون اینه