مرسی از اینکه این موضوع رو مطرح کردین .
اتفاقا به نظر من خیلی موضوع مهمی است . من فکر می کنم یکی از علت های اینکه خیلی ها بعد ازدواج سرد می شن می فهمن طرفشون انی نیست که می خوان و مجبورن بسازن ماله همینه که قبل از ازداج معیار درست حسابی نداریم و خیلی هامون معیار هامون بعد از خواستگاری معلوم میشه منظورم اینه که یه شخصی که پیدا میشه خیلی هم که دقت کنیم ویزگی های خوب و بدش رو می فهمیم و به این دقت نمی کنیم که خودمون چی می خواهیم وقتی معیار هامون واسه خودمون مشخص باشه راحت تر می نوانیم تصمیم بگیریم .
من معیار های زیادی مد نظرم هست البته این رو هم می دانم که هیچ کس کامل نیست اینجا چندتاشو می گم :
منطقی باشه
تحت هر شرایطی راست شو بگه .
احترام سرش بشه
مسئولیت پذیر باشه ( بشه به حرفاش اعتماد کرد هر وقت بگه این کارو می کنم خیالم از ان کار راحت باشه یعنی مطمئن باشم انجام می ده )
اهل مشورت باشه .
با پشتکار باشه . ( اهل کار باشه )
مهربان باشه .
تو بیان کردن احساساتش مشکل نداشته باشه .
تحصیلاتشم مهمه .
خانواده اش فرهنگشون و برخوردشون با من هم خیلی مهمه.
تو زندگی گذشت داشته باشه
و......
این رو هم بگم که همه چی باید دو طرفه باشه یعنی قبل از اینکه انتظار این ویژگی ها رو از طرفم داشته باشم خودم باید دارای این ویژگی ها باشم و تو یه کتاب خواندم وقتی ادم کسی رو با یه ویژگی خاص می خواهد مثلا اگر من دوست داشته باشم طرفم منظم باشه اگر اول خودم نظم رو یاد بگیرم و منظم بشم ان وقت خود به خود ادم های منظم رو به خودم جذب می کنم .
در مورد اخلاق و قیافه و تیپ هم باید بگم واسه من اخلاق در درجه اول است و شیک پوشی و نظم مهمتر از قیافه است ( البته یه جوریم نباشه که نشه نگاهش کرد :D )
یه پیشنهاد به دوستای خوبم دارم این که ویژگی هایی رو که دوست دارن طرف مقابلشون داشته باشه روی یه کاغذ بنویسن و پیش خودشون نگه دارن هر موقع با کسی اشنا شدن و خواستن ازدواج کنن به ان کاغذ مراجعه کنن چون در ان شرایط احساسات خیلی قوی می شه و ممکنه باعث شه مهمترین معیارهامون رو فراموش کنیم پس مراجعه با ان کاغذ مانع این فراموشی می شه .
برای همه ارزوی موفقیت می کنم