پروردگارا! ببخش مرا كه نمازم، وقت یافتن گمشده ‏هاى من است.

پروردگارا! ببخش مرا كه نادانى دیگران را به رُخِشان كشیدم.


پروردگارا! ببخش مرا كه براى همه گردن كشیدم، به غیر از خودم.


پروردگارا! ببخش مرا كه همه‏ ش دعا كردم خدایا! مرا از شر خلق دور بدار و یك بار نگفتم: خلقت را از شر من دور دار.


پروردگارا! ببخش مرا كه فكر و دلم از تو عزلت گزید و از گناه نه.


پروردگارا! ببخش مرا كه هر چه با من مدارا كردى، من بر تو خیره‏ سرى كردم.


پروردگارا! ببخش مرا كه آن قدر كه حسرت نداشته‏ هایم را خوردم، شاكر داشته‏ هایم نبودم.


پروردگارا! ببخش مرا كه آن قدر كه بر بی منزلی و بیکارى و ... گریستم، بر غم فراق از تو گریه نكردم.


پروردگارا! ببخش مرا كه بارها و بارها به دنبال جنازه این و آن رفتم و فقط با یك «اِ اِ» گفتن، از كنارش گذشتم و هنوز باورم نیست كه من هم رفتنى هستم


پروردگارا! ببخش مرا كه واله و شیداى مخلوقاتت شدم و خالقیتت را از یاد بردم.


پروردگارا! ببخش مرا كه آن قدر كه غصه روزی ام را خوردم، غصه آخرتم را نخوردم.


پروردگارا! ببخش مرا كه خود را به خواب زدم تا از انجام كارى كه وظیفه‏ ام بود، شانه خالى كنم.


پروردگارا! ببخش مرا كه آن قدر كه اهل حرف بودم، اهل عمل نبودم.


پروردگارا ...


پروردگارا !! می‎بخشی مرا ؟