سلام سمیه جونم ،

می بینی که سوالت از جمله مهمترین و حساس ترین سوالاتی هست که برای همه مطرح می شه . و چقدر خوبه که تو با این پرسش مهم مبحث شناخت رو کاملتر کردی .

من هم مثل همه دوستان به نشانی نادانی در این خصوص و علاقه به فهم این موضوع دستم رو بالا می برم .
فقط چند تا نکته در مورد وجوه مثبت و منفی این احساس به نظرم می رسه که برای جزئی کردن بحث و تشویق دوستان خوبم برای ارائه افکارشون در اینخصوص مطرح
می کنم ( انتقاد هم می پذیرم ) و ارائه راه حل و ...برای شیوه برخورد با این احساس رو ( که خودم هم به شدت علاقمند به یادگیری هستم ) مثل سایر دوستان به
آقای رئیس :P می سپارم .

به نظر من احساس نیاز به تایید و تشویق دیگران یکی از ویژگیها و نیازهای بارز انسانه که ضمن اینکه پیوندش رو با انسانهای دیگر مستحکم می کنه ، در خیلی از مواقع باعث رشد و بالندگی افراد می شه . اما نکته مهمتر اینه که این احساس هم مثل سایر احساسها و نیازها ، نیازمند کنترل و اعتداله .
چراکه اگر ما در قبال هر رفتار و عملمون مدام بدنبال گرفتن تاییدیه از دیگران باشیم و بدنبال کسب رضایت و تعریف سایرین ، این احتمال وجود داره که توسط دیگران هدایت بشیم . حتی در کوچکترین امور زندگی . (با در نظر گرفتن این نکته که همه هدایتها ، هدایتهای سالم و سودمندی نیستند و حتی گاهی منجر به سوء استفاده دیگران و گرفتن نقش بازیچه هم می شوند ).
ضمن اینکه وقتی استقلال و منش شخصی، تابع نظرات و رضایت دیگران باشه معمولا عزت نفس فرد پایین می یاد و فرد دچار کمبود اعتماد به نفس نیز می شود. و دچار این عذاب و نگرانی، که آیا رفتارش مورد قبول و پذیرش اطرافیان هست یا خیر ؟ و از این منظر، ضمن اینکه روند رشدی فرد کند می شود ، داشتن احساس خوب از زندگی، در گرو تعریف و تمجید دیگران خواهد بود و در نتیجه چون منشاء احساس رضایت و شادی ، ازدرون فرد نبوده بلکه از بیرون بوده و به عنوان یک متغیر وابسته عمل میکند ، احساس مذکور زودگذر ، مقطعی و سست بنیاد بوده و با کوچکترین نارضایتی طرف مقابل ، از طرف خودش زیر سوال می رود.
از طرف دیگر استقلال رای و تصمیم گیری در موارد مختلف هم در این شرایط سخت
می شود .

البته مرز بین "خودخواهی" با "استقال رای" ، و همچنین" احساس وابستگی به تایید دیگران" و "کمبود اعتماد به نفس" با "مشورت و کسب نظرات مفید دیگران" تاحدودی نامرئیست و نیازمند دقت نظر و توجه می باشد .