سلام دوستان.
من 35 ساله هستم و شوهرم 39. ده سال است که ازدواج کرده ایم و یک بچه 8 ساله داریم. در این چند ساله مشکلات زیادی داشتیم که بعضی حل شده اند ولی بعضی مشکلات همچنان ادامه دارند. یکی از مسایلی که در هر بحث بیش میاید این است که هروقت شوهرم از من انتقادی می کند اصلا به من حق دفاع کردن از کارم یا فکرم را نمی دهد. فقط تکرار می کند چه آدم مغرور و خودبزرگ بینی هستی که نمیخوای بگی من اشتباه کردم. حتی اگر رفتار یا کار مورد بحث در جایی اتفاق افتاده که همسرم حضور نداشته و من می خوام با توضیح شرایط بهش بگم که من چرا اون کار رو کردم اصلا تحمل شنیدن نداره و شروع می کنه به بد و بیراه گفتن به خانواده ام که این چه طور تربیت کردنه.
میتونم بگم تا حالا در 90درصد موارد بحث من بعد از مدتی سکوت و دوری به سمتش رفتم و از دلش در آوردم ولی عذرخواهی کردن برای کاری که از نظر خودم اشتباه نیست خیلی برام دردناکه.
خیلی تحمل کردم ولی دیگه خسته شدم از اینکه نمی تونیم با هم حرف بزنیم. من دچار خودسانسوری شدم و دیگه خیلی از حرفام رو بهش نمی گم. باور کنید آموخته هام از سایت همدردی رو به کار می گیرم ولی خیلی وقتها جواب نمی گیرم. اون شروع می کنه به داد زدن و با توهین به خانواده ام منو عصبی می کنه.
یک مشکل دیگه هم اینه که اگه یک بحثی بکنیم و اون به کار یا رفتار من ایراد بگیره من سعی می کنم بعد از چند دقیقه باهاش صحبت کنم و سکوت رو بشکنم یعنی با هم قهر نباشیم ولی اون جواب سربالا میده و تمایل داره برای یک بحث کوچیک مدتی با هم حرف نزنیم.
دوستان خواهش میکنم راهنماییم کنید. مخصوصا آقایون سایت مثل آقای خاله قزی و بارسا بیاین کمک کنید لطفا.
منتظرتون هستم دوستان.
علاقه مندی ها (Bookmarks)