درود عزیزم
اگه زندگی بی ارزش بود،به این فکر نمی کردی که ازدواج کنی و یا اینجا تاپیک بزنی و کمک بخوای.
پس مطمئن باش زندگی بی ارزش نیست.
مشکلت با خانوادت فقط به خاطر رابطه قبلیته؟یا سر مسائل دیگه هم با هم اختلاف نظر دارین؟با همه اعضای خانواده مشکل داری یا فقط با مادر؟
اگه مشکل به خاطر تفاوت عقاید تو و خانوادت هست،این الان مشکل خیلی از جوونای ماست.
طبیعیه که نسل امروز دیدگاه ها و روش زندگی متفاوتی با نسل قبل دارن.
ولی خیلی از خانواده های ایرانی متاسفانه حق داشتن عقاید متفاوت و حریم خصوصی برای بچه ها رو قائل نیستن.
البته خیلی از این دخالتها هم از سر دلسوزیه،و خانواده ها فقط نمیدونن این دلسوزی و نگرانی رو چطور به شکل صحیحی ابراز کنن.
به نظر من در همچین مواقعی شما بهتره باهاشون بحث نکنی و نخوای که عقایدت رو بهشون ثابت کنی،اونها رو همون طور که هستن بپذیر و دوست داشته باش.
کلا در این مورد یه کم بیخیال باش.
در مورد افسردگی،داروهایی که برات تجویز شدن رو به طور کامل و طبق دستور دکتر استفاده کردی؟یعنی دوره درمانت کامل شده؟
من فکر میکنم احساس افسردگی تو به خاطر افکار به شدت منفی هست که در مورد خودت داری.
من تو رو نمیشناسم.ولی امکان نداره تو همه این خصوصیات منفی رو داشته باشی.خودت یه بار دیگه اون پستت رو بخون.حداقل میتونم بگم این که گفتی باهوش
نیستی حقیقت نداره.این رو از نوشته هات میتونم بفهمم که تو دختر باهوشی هستی.
به هر حال میدونی خیلی از این خصوصیات که گفتی نسبیه.
من خودم ممکنه تو یه سری از موارد باهوش باشم ولی تو یه سری از چیزهای دیگه خودم رو زیاد باهوش نبینم.
کلا نسبت به خودت بی رحمی.
احساسات و عملکرد ما کاملا بستگی به افکار ما در مورد خودمون دارن.هر کس دیگه ای هم چنین افکاری در مورد خودش داشته باشه،خیلی نمیتونه موفق عمل کنه.
بهت پیشنهاد میکنم کتاب از حال بد به حال خوب دکتر دیوید برنز یا یه کتاب دیگش در مورد افسردگی رو بخونی.
کتابها در مورد خطاهای شناختی هستن که احتمالا تو هم دچارش هستی.
در مورد ازدواج و خصوصیات اون آقا شاید دوستان متاهل بهتر بتونن کمکت کنن.گفتی اون آقا 5 سال درگیرت بوده و به نظرت طبیعی نیست.
خودت فکر میکنی این کارش به چه علته؟خودش میگه دلیلش چیه که اینقدر تو رو دوست داره؟شاید اگه اینها رو بدونی بهتر بتونی تصمیم بگیری که اون آقا چقدر منطقیه؟
و چقدر متوجه خصوصیات مثبت تو شده؟
میتونی باهاش بیشتر صحبت کنی.در مورد نگرانیت از برخورد احساسی،حق داری.ولی میتونی حسابی تحقیق کنی،ببینی برخوردش در محیط کار و محل زندگیش
چطوره؟وقتی عصبانی میسشه چه عکس العملی نشون میده و......
علاقه مندی ها (Bookmarks)