>>> سینما همدردی <<<

[محمد 93]

شیــار 143
کارگردان :نرگس ابیار

سلام

یکی از بهترین فیلمهایی که بلحاظ محتوایی سطح بالایی داره ، در این چند وقت اخیر دیدم ، فیلم شیار 143 بوده، که حیفم اومد چند خطی در موردش اینجا ننویسم...


در مورد مباحث فنی و محتوایی فیلم زیاد میشه مطلب نوشت ، اما یکی از زیباترین پیامهای فیلم ، پیام "صبر در مصائب " بود…

شیار 143 ، روایتگر داستان یک مادر شهید روستایی بدون هرگونه مدرک تحصیلی و شان اجتماعی بالا ، ولی پر از معرفت ، به اسم " اُلفت " است … یونس تک پسر الفت است که الفت او را بدون پدر، بزرگ کرده… یونس یک جوان رشید و برومند میشود و در سن 19 سالگی که دانشجوی مهندسی است و زمان ازدواج کردنش... و دورانی است که الفت ،از ثمره دسترنج خود ، لذت میبرد، هوای رفتن به جبهه را میکند… تا حدی یونس برای مادرش عزیز است و مادرش به او دلبستگی دارد که در سکانسی از فیلم ، یونس از این همه مهرورزی مادرش گلایه میکند و میگوید با این کارهایش ، دوستانش به او لقب "بچه ننه " میدهند…

در یکی از عملیاتهای جنگی ، یونس مفقودالاثر میشود و هیچ رد و نشانی از اوبه جا نماند…

الفت بیشتر از 15 سال در غم بی خبری و دوری فرزند عزیزش سوخت و برای یافتن فرزندش هر راهی که میدانست رفت ولی هیچ نتیجه ای نمیگرفت ، اما حتی یک لحظه هم نزد خدا شکایت نکرد… حتی یکبار هم ابراز گلایه نکرد… حتی یکبار هم نگفت" خدایا چرا من؟" با اینکه یک مادر بود که خدا پاره تنش را که به او امانت داده بود ، از او گرفته بود… اما در پیشگاه خدا دم برنیاورد... الفت ، سمبلی از مادران شهید و مفقودالاثر این کشورمان بود… مادرانی که زینب وار صبر کردند و در این امتحان پر از رنج دنیوی الهی ، حتی یکبار هم گله و شکایت نکردند تا به ما یاداوری کنند…

وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرين‏ الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُون‏


«قطعاً همه‌ی شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، و كاهش در مالها و جانها و ميوه‏ ها، آزمايش مى‏ كنيم و بشارت ده به استقامت ‏كنندگان, آنها كه هر گاه مصيبتى به آنها مى‏رسد، مى‏گويند: ما از آنِ خدائيم و به سوى او بازمى‏گرديم»
سوره مبارکه بقره -155-156

نه تنها شکایت نکردند بلکه در این مصیبت بزرگ جز حمد و سپاس خدای بزرگ کار دیگری نکردند .. حمد و سپاسی که شاید ما در بهترین و پر لذت ترین لحظات زندگی هم انچنان خدای بی همتا را سپاس نمکنیم…

وَ جَزاهُمْ بِماصَبَرُوا جَنَّةً وَ حَريراً...

«و در برابر صبرشان، بهشت و لباسهاى حرير بهشتى را به آنها پاداش مى‏دهد..»
سوره مبارکه انسان -12

کاش خدا به تمام ما صبر در مشکلات و بلاها که به اراده ذات بی همتای او در زندگی ما شکل میگیرد عطا کند.. بلاهایی که به ما میدهد تا یا گناهان ما را بواسطه ان بلاها ببخشاید یا با آن ابتلائات به ما ترفیع درجات دهد…