مناجاتی بدون شرح

[فرشته مهربان]

پس معبودى جز او نيست، و چيزى با او برابرى نمى‏كند،و چيزى همانندش نيست،

و اوست شنوا و بينا،و لطيف و آگاه،و بر هرچيز تواناست.

خدايا
به سوى تو رغبت مى‏ نمايم،و به پروردگارى‏ تو گواهى مى‏ دهم،

اقراركننده‏ ام كه تو پروردگار منى،و بازگشت من به سوى تو است،

وجودم را با نعمتت آغاز كردى پيش‏ از آنكه موجودى قابل ذكر باشم، و مرا از خاك پديد آوردى،سپس در ميان صلبها جايم دادى،درحالى‏كه از حوادث زمانه و رفت‏ وآمد روزگار و سالها،ايمنى بخشيدى
همواره كوچ ‏كننده بودم از صلبى به رحمى،درگذشته از ايام و قرنهاى پيشين، از باب رأفت و لطف و احسانى كه به من داشتى، مرا در حكومت پيشوايان كفر،آنان‏كه پيمانت را شكستند،و پيامبرانت را تكذيب كردند،به دنيا نياوردى،

و زمانى‏ به دنيا آوردى با آنچه در علمت برايم رقم خورده بود و آن عبارت بود از هدايتى كه مرا براى پذيرفتن آن آماده ساختى،و در عرصه گاهش نشو و نمايم‏ دادى،و پيش از آن هم با رفتار زيبايت،و نعمتهاى كاملت بر من مهر ورزيدى،در نتيجه وجودم را پديد آوردى از نطفه ريخته‏ شده و در تاريكي هاى سه‏ گانه ميان گوشت و خون و پوست جايم دادى،

و مرا در آفرينش وجودم گواه نگرفتى، و چيزى از كار خلقتم را به من واگذار ننمودى،سپس براى آنچه در علمت از هدايتم گذشته بود مرا كامل به دنيا آوردى،و در حال كودكى و خردسالى در ميان گهواره محافظت نمودى،و از بين غذاها شير گوارا نصيبم كردى،و دل دايه‏ ها را بر من مهربان نمودى،و مادران پرمهر را به پرستارى‏ ام گماشتى،و از آسيبهاى جنیان نگهدارى فرمودى،و از زيادى و كمى سالمم داشتى،پس تو برترى اى مهربان،اى بخشنده،تا آنگاه كه آغاز به سخن‏ كردم.نعمتهاى كاملت را بر من تمام كردى