سلام دوستان عزيز همدرد... حالتون خوبه ؟
عزيزم اين طبيعيه .... من هم اينجوري ميشم ..... همش سعي ميكنم ديگران رو دلداري بدم و كلي سعي ميكنم تا با حرفهايي كه به خودم ميزنم خودم رو آروم كنم..... آروم هم ميشم ..... خوشحال ميشم كه آروم شدم .... ولي دوباره بعد از چند وقت دلتتنگي و ناراحتي مياد سراغ آدم .....
آدم اصلا به خودش شك ميكنه !!!! اي خدا پس كي ميخواد اين ناراحتي دست از سرم برداره ؟ تا كي گريه ؟ تا كي تحمل ؟
خدا به همه صبر بده
موفق باشين








علاقه مندی ها (Bookmarks)