راستش منم تا حدی اینطوریم چون تو فامیل هم زیاد پرجمعیت نیستیم و منم دوست چندانی ندارم با درسا خودمو مشغول میکنم و کسی هم (مخصوصا از بین دخترا) پیدا نمیشه ک به بحث و مناظره علاقه داشته باشه و با افراد بزرگتر از خودم راحت تر حرف میزنم تا همسن و سالام.ولی الان به این نتیجه رسیدم ک آدم باید از هر نوع دوستی داشته باشه اشکالی نداره بعضی از دوستاش خل و چل بازی در بیارن بعضیاشونن قرتی باشن بعضیاشونم منطقی چون زندگی آدما همینطوریه و همه آدما ( البته جامعه دخترا رو در نظر گرفتم)تا حدی این ویژگیارو دارن فقط بعضی صفات درونشون غالب تره.
قرار نیس من فقط با افرادی بگردم ک کاملا هم نظر و هم عقیده من باشن (چه بسا اینجور آدمی تا آخر عمر هم پیدا نشه) در اینصورت من فقط تو دنیای خیالی خودم زندگی میکنم در حالیکه شاید فردی ک از نظر من آدم ناجوری باشه نکته ایو به من متذکر بشه ک منی ک اینقد خودمو دست بالا میگیرم تا بحال متوجه اش نشده باشم.
ققرار نیس با همه افراد صمیمی بشین ولی ب نظرم بازم با بقیه در ارتباط باشین حتی اگه با معیارهاتون جور در نیاد.
بقیه چیزا به مرور زمان حل میشن
علاقه مندی ها (Bookmarks)