شما بزرگتری ندارین که مادرتون حرفوشنو گوش کنن؟
ااگه ندارین، میتونین ببرینسون پیش مشاور و همین رفتار مادرتون و مورد بررسی قرار بدین. ازشون بخواین با مادرتون منطقی صحبت کنن که روشی ک پیش گرفتن اشتباهه.
خودتون هم میتونین به مادرتون بگین، خب شما که اینکارارو میکنین، ممکنه دیگه برای من از این فرصت ها پیش نیاد.
من که قصد ازدواج دارم، احساس میکنم آمادگیشم دارم، بریم پیش مشاور بدونیکه سنمو بهش بگم، ازشون میخوام باهام حرف بزنن ببینن من واقعا آمادگیشو دارم یا نه.
یه مشاور خوب هم بریم، نمیشه که فقط روی سنم تصمیم بگیرن، مشاور که از آینده من خبر نداره، نمیدونه من چند سال دگه همین تعداد خواستگار با این کیفیت خواهم داشت یانه. شما هم نمیدونین.
منم نمیگم ندیده و نشناخته بپذیریمشون، فقط میگم میتونیم آشنا که بشیم، شاید مورد خوبی باشن.
راسی با یک دیدار کوتاه مدت نمیشه به اخلاقیات یه نفر پی برد و فهمید خیلی آدم خوبیه !! حواستون باشه، یوقت احساسی تصمیم نگیرین.








علاقه مندی ها (Bookmarks)