از تنهایی و مجردی و زندگیم رنج می برم

[ida bahrami]

سلام دوست عزیز
این که اینجا مشکلتونو عنوان کردین یعنی میل به تغییر دارین.. و این خیلی خوبه... این حس که شما میگی هیچ کس درکتون نمیکنه حرف خیلی از هم سن و سالای شماست.. منم تا چند سال پیش همین بودم .. جامعه ما در حال گذاره و این کشمکش بین نسل ما و گذشته نتیجش همینه... مطمئن باش اونم که تا دیر وقت بیرون میمونه خوش میگذرونه مشکلات خودشو داره ....عزیزم شما نمیتونی کسیرو عوض کنی یا مجبورشون کنی درکت کنن ... همیشه هر رفتاری هر کس مکنه و شما ناپسند میدونی بزار خودتو جای اونا و از دید طرف مقابل نگاه کن .. این مسئله ای که بهت کمک میکنه انتظار درک کردن همه چیزو از اطرافیات نداشته باشی...بین تو چه زمینه ای علاقه داری همونو شروع کن و منتظر کمک کسی نباش خودت باید به خودت کمک کنی ...
به خاطر بحران روحی و عاطفی که گذروندی این مسئله برات حاد شده که ایشالا با کمک خدا و خودت حل میشه.. شاید حس کنی الان دنیا برات تموم شدست... عزیزم دنیا واسه من و تو یا هر کس صبر نمیکنه میگذره زمان و بعدا متوجه میشی چقدر لحظه هاتو از دست دادی ... همین که دنبال کاری خوبه ایشالا کار خوب پیدا میکنی..یادت باشه کاری که حس خوبی بهت میده مثل کمک به ادمای نیازمند هر طور که شده یا هر چیز دیگه انجام بده...کار خوب و خیر حس خوبی به انسان میده که واقعا تو روحیه موثره....