متناسب با حسی که شعر به شما می دهد یک تصویر زیبا اینجا بگذارید.
ای اسب بی سوار از اینجا گذر نکنبا خون یال خویش غـمی بیشــتر نکنبگذار این امید بمانـد بــه کــودکــانبر کودکان حکایت مرگ پـــدر نـکــناز خیمه ها که میگذری شیهه ای نکشاین زخم تازه را به کسی تازه تر نکنزینب امید داده بــه طــفلان بــی پــدربا آمـدن نـصـیحـت او بـــی اثـــر نکندانم که شیهه های تو از زور غصه هاستاین بغض را بخور و یتیمان خبر نکـنبر خود ببال چونکه سوار تو مــرد بودفکر شکست لشگر مردان به سـر نـکناز من شنو کـه گــریـه امانم نــمــیدهــدبا کوفیان مشین و به جایـی سـفر نکـناین انتظار تلخ به از نـاامــیــدی اســتای اسب بی سوار از اینـجا گــذر نکن
شاعر: محمد نظام آبادی
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)