[سلام خانم شي
اميدوارم فراموش نشده باشم
از روند مشكل گشايي و راهنماييهاي آقاي ساسي خيلي بهره بردم و نيز از پشتكار و ممارست شما ،
نتونستم همه را كامل بخوانم ولي چيزهايي تو ذهنم اومد كه حتماً در لابلاي صحبتها هست باب تاكيد و خلاصه ميگم
1- تو نبايد همه ظزفيتت را براي همراهي هميشگي و چسبيده به شوهرت صرف كني ؟ شما تفاوتهاي اساسي شخصيتي با هم داريد بايد قسمت مشتركش را باهم به اشتراك بگذاريد انشاالله كه بمرور بيشتر شود. نگرش و احترام و محبت به همسر در افكار شما دوتا متفاوت است
2- در ادامه مطلب 1 و تمرينات خودتون شما بايد به شخصيت مستقل و غير وابسته و غير قائم به همسرت برگردي و اعتقاد پيدا كني و ارزشت را مستقلاً دريابي نه در توجه و تمكين همسرت.
شما واقعيت اين است كه مشكلاتي داريد سعي نكن خودت را سپر همه نا هنجاريها كني بگذار هر كس تاوان و عكس العمل طبيعي رفتارش را با ديگران چه اقوام شما يا شوهرت بدهند.
3- چارچوب مستقل مالي متعلق به شخص خودت مثل هزينه ماهانه و حقوق و... بدون دخالت اون و بشكل گلوبال بردار و حتي از اضافه آن با پز دادن به ديگران خرج كن و جايگاهت را بالاتر ببر
4- تو جايگاهت را بالاتر و مستقل تر كن بدون اينكه بخواهي شوهرت را كوچك و تحقير و اسير كني آنوقت شوهرت بتو التماس براي محبت و رابطه و دركنارش بودن خواهد كرد
5- همه اينهارو جمع كن ؟ خودت را آويزون و يا متصدي و وكيل اون ندان و عالي نبودن زندگي از هر لحاظ را قلباً بپذير و جوش نزن همين كه هست را باهاش بازي كن. از صحبت مجدد خوشحال ولي از تداوم مشكلاتت كه انگار نميخواي براي خود بودن را بپذيري و ولش نميكني ناراحت شدم . عزيزم خودت باش براي خودت باش ديگران را ول كن خودشون باشند حتي اگر شوهرته ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ نگراني را از خودت ترد كن براي خودت راحت باش!!!!!!!!!!!!
.
هر چقدر بیشتر نگران پرشدن ظرفیت تاپیکم میشم پست های ناخواسته ی بیشتری دریافت می کنم! درست شبیه زندگی با همسرم!!!