سلام
وقتی افراد موفق را می بینم از خودم ناامید می شوم و به خودم می گویم که چرا من جای آنها نیستم. با اینکه موفقیتهای درسی و کاری خوبی داشته ام ولی هر موقع با افراد موفق مواجه می شوم احساس حقارت می کنم و می گویم که ای کاش من جای آنها بودم و این آرزو چیزی جز نا امیدی و فکر به گذشته و احساس اینکه گذشته ام را بیهوده گذرانده ام برایم ندارد. لذا همیشه در مواجه شدن با این افراد سرخورده شده و حس و حال هیچ کاری را ندارم.
لطفا بهم بگین چه کنم. به کمکتان احتیاج دارم