گلپر عزیزم تا حالا شده عصبانیتت رو بروز بدی؟ بدون اینکه بخوای نقش یه زن آروم و صبور رو بازی کنی؟ شده بخوای دلتو خالی کنی اونم نه توی این انجمن، سر شوهرت؟ بعضی وقتها لازمه که عصبانی بشی عزیزم، در مقابل هر خواسته ای نباید سکوت کرد و آروم بود،کم کم می شه وظیفه و بعد هم همسرت حق خودش می دونه که هر طور می خواد باهات رفتار کنه و تو هم اعتراضی نکنی.
فقط این جور مواقع گریه نکن، به هیچ وجه گریه نکن. داد بزن اما گریه نکن. بعضی وقتها باید به اطرافیان بفهمونیم که ما هم بلدیم بد باشیم. اگه خوب باشی منم خوبم وگرنه من بیشتر از تو می تونم بد باشم.
شاید خیلیا با این روش مخالف باشن، اما اونا مشکل من و تو رو نداشتن و مثل من و تو نبودن که هر روشی رو امتحان کرده باشن و دیده باشن همون آشه و همون کاسه.
اما سعی کن زیاد نباشه. آخه من خودم وقتی ناراحت می شم همسرم بیشتر به کاراش ادامه می ده اما همین که عصبانی میشم و عصبانیتم رو نشون می دم سریع شروع می کنه به آروم کردن من و قضیه رو تموم می کنه. منتها نمی دونم چرا ما یاد نگرفتیم که عصبانی بشیم، فقط بلدیم ناراحت بشیم و بریزیم تو خودمون.
امیدوارم موفق باشی عزیزم
علاقه مندی ها (Bookmarks)