حال و احوال یاران همدردی (6)

[مسافر زمان]

سلام
حالتون خوبه؟

این روزها مثل یک مرغ سرکَنده شده بودم! هر چند دقیقه یه بار میومدم همدردی تاپیک‌ها رو هول هولکی بالا پایین می‌کردم و می‌رفتم! کمتر پستی هم بود که از اول تا آخر بخونمش. تو چند تا تاپیک هم می‌خواستم پست بدم، اما اصلا نمی‌تونستم. چند خط می‌نوشتم، بعد بیخیال می‌شدم و صفحه‌ی ارسال پاسخ رو می‌بستم! به درس و کارای دنیای واقعی هم درست نمی‌رسیدم! بدتر از همه انگار یکمی هم از خدا دور شده بودم... اصلا یه اوضاع افتضاحی بود!


این اوضاع تا دیشب ادامه داشت. امروز هم احتمالا باید ادامه پیدا می‌کرد. اما یک پست بسیار خوب از نازنین آریایی (راستی نازنین خانوم نام کاربری جدیدتون مبارک ) حواسمو سر جاش آورد:

تاپیک omid65

خیلی ممنونم نازنین خانوم
چاره‌ی کار من، همون چاره‌ی کار امید هستش. این اینترنت اومدنو باید محدود کنم.

تصمیم گرفتم که تا اطلاع ثانوی که درس‌هایم سنگین هستن (که میشه تا آخر این ترم) عملیاتِ فرح‌بخش و در عینِ حال ویران‌گرِ وبگردی رو محدود به ساعاتی معین بکنم.
برنامه‌ام هم اینجوری شد: صبح‌ها، بعد از نماز صبح تا ساعت ۷ و شب‌ها هم از ساعت ۷ تا ۸ میام نت. این مقدار هم مقدارِ بیشینه هستش و ممکنه بعضی روزها از این هم کمتر بشه. ساعت‌ها هم به هیچ‌وجه قابل تغییر نیستن حتی اگه چند روز پشت سر هم، ساعت ۷ تا ۸ شب، به نت دسترسی نداشته باشم. (چقدر سختگیرم! :))

البته واضحه که این‌ ساعت‌ها برای مصارف تفریحی هستش. مصارف مربوط به کار و دانشگاه، جداگانه هستن.

خوب این هم از برنامه‌ی من. اگه یه روز دیدین، مسافر زمان غیر از اون ساعت‌ها اومده همدردی، بار اول تذکر بدین، بار دوم به یکی از دوستانی که به من رتبه داده اطلاع بدین، تا یه رتبه رو حذف کنن!

.

چقدر سخته آهنگ شاد گوش دادن

من هم یه زمانی خیلی آهنگ گوش می‌دادم. شاد، غمگین،‌ داخلی، خارجی و ... انقدر آهنگ داشتم که اگه می‌خواستم همشونو فقط یه بار گوش بدم یه چیزی حدود ۱۳، ۱۴ شبانه‌روز طول می‌کشید

چند روز به ماه محرم مونده بود (امسال نه‌، قدیما) که یه جایی سرگذشت یکیو شنیدم که از اون خلاف‌کارهای بزرگ بود و به هر کار ناپسندی یه دستی کشیده بود! اما محرم که می‌شد، کارای ناپسندو می‌ذاشت کنار. سر همین احترامش بود که خلاصه نگاه ائمه شامل حالش شد و آدم خوبی شد و خیلی هم خوب شد.
چند روز بعدش محرم شد، روزای اولش بود که داشتم آهنگ گوش می‌دادم که یادم افتاد محرمه. بعد هم یاد همین داستان بالا افتادم. با خودم گفتم شاید من آدم بزرگی نشم، اما حداقل برای احترام به امام حسین آهنگ گوش ندم. اول تصمیم گرفتم که تا روز اربعین آهنگ گوش ندم، اما آخر تصمیمم بر این شد که ماه صفر رو هم آهنگ گوش ندم چون اون موقع هم شهادت و این‌ها زیاد داریم.

البته کار آسونی نبود. چون فکر می‌کردم که با گوش دادن به این آهنگ‌ها روحیه می‌گیرم و اوضاع روحیم خوب میشه! اما به لطف خدا تونستم این دو ماه رو آهنگ گوش ندادم.
بعد از این که اون دو ماه تموم شد یادم افتاد که می‌تونم آهنگ گوش بدم، اما یکمی که وجدانمو بالا پایین کردم، دیدم الان اوضاع روحیم خیلی بهتر از موقعی هست که آهنگ گوش می‌دادم! به همین دلیل دیگه آهنگی گوش ندادم. از اون زمان تا الان هم معدود آهنگ‌هایی بوده که گوش دادم که اکثرا سنتی ایرانی هستن و ته‌زمینه‌ی مذهبی هم دارن (تو همین تالار پیداشون کردم)

و واقعا تا به حال نشده که از این تصمیمم پشیمون شده باشم.

امید عزیز، برای شما هم همین پیشنهادو دارم. البته به خاطر این که می‌دونم مذهبی هستی میگم. اگر دوست داشتی، بیا و این دو ماه رو به احترام عزاداری و ناراحتی ائمه، آهنگ گوش نده. شاید مثل من، برات سخت باشه. اما سختیش رو به احترام به اهل بیت متصل کن* و بگو به خاطر احترام به آن‌ها گوش نمی‌کنم. بعد از دو ماه، هر تصمیمی گرفتی با خودت. دوست داشتی دومرتبه گوش بده و دوست نداشتی هم نده.

*یه استادی داریم میگه سعی کنین هر چیزی رو به اهل بیت متصل کنین. یه روز می‌گفت شاید خیلی‌ها بهتون بدی کرده باشن. شما به احترام اهل بیت ببخشیدشون. بگین فلان مسلمونی که بهم بدی کرد، محب امام علی هستش (هر چند شناختش اندک باشه)، یا تو عزاداری امام حسین شرکت کرده یا ... به خاطر این‌که اماممو دوست داره، او رو می‌بخشم.
خداییش این از اون بخشش‌هاست که خیلی حال میده

تو این ماه محرم هم اگه هر کسی هر کاری می‌کنه که می‌دونه از نظر ائمه درست نیست، اگه مثل قدیمای من آهنگی گوش میده، یا اگه بعضی مواقع‌ یکم به نامحرم نگاهی می‌کنه، یا اگه وقتی می‌خواد بره بیرون یکمی آرایش می‌کنه یا ... بیاد و به احترام اهل بیت، تو این دو ماه این کارها رو نکنه. بعد از اینکه این دو ماه تموم شد، اگه خواست، دومرتبه از سر بگیره. اما این دو ماهو با خودش بگه امام عصر این روزها عزاداره و به اندازه‌ی کافی غمگین و ناراحت هست. این دو ماه، فلان کار رو نمی‌کنم که هم به او احترام گذاشته باشم و هم بیش از این، به غم‌هایش اضافه نکنم.

.
.

ببخشید خیلی حرف زدم، گفتم همه‌ی حرفامو بزنم، چون بعدا که میرم تو برنامه دیگه وقت نمیشه! :)

با آرزوی همه‌ی خوبی‌ها برای شما
تا ساعت ۷ شب خداحافظ! :)