نمی توانم راستش را بگویم. وای هرگز نمیتوانم.

[mehrabooni]

سلام تالار خوب و پر رونق همدردی
در مورد مشکلم با خواستگارم صحبت کردم. خیلی سربسته و غیر مستقیم.
بهش گفتم یادمه یه بار گفتی اگر کسی اشتباهی کنه و بعد توبه کنه تو میبخشی چون معتقدی خدا که میبخشه ، بنده خدا پس چرا نبخشه ، اما جای دیگه هم گفتی که به خاطر اشتباهات بعضی اطرافیانت باهاشون قطع رابطه کردی ، خوب این چه معنی داره ، اگه میبخشی چرا پس رابطه تو قطع میکنی؟ بهش گفتم خوب ما نمیتونیم در مورد همه قضاوت کنیم و هر آدمی جایزالخطاست. اما تو با خطاهای آدما سختگیرانه برخورد میکنی. بهش گفتم این منو میترسونه.
گفت من منظظورشو بد متوجه شدم. گفت تو برخورد با رفتارای اشتباه دیگران ، سعی میکنم خیلی سختگیرانه به نظر بیام تا دیگه اون آدم به خودش اجازه نده اشتباهشو تکرار کنه، اما ته دلم هیچ کینه ای نمیمونه و میبخشمش. منظورش این بود که خطاها رو در ظاهر سختگیرانه برخورد میکنه ولی قبلاً میبخشه. بهم گفت قطعاً گذشت میکنه و میدونه که کسی از گناه مبرا نیست. برای من خوب جالب بود حرفش.
البته چیز دیگه ای هم گفت . گفت تو زندگیش مگر اینکه خطایی از دیگران سر بزنه که آبرو و حیثیتش رو لکه دار کنه، که وضع اون خطا فرق میکنه . نمیگذره. اما من فکر کردم این حرف براش جنبه آینده نگر داره نه گذشته نگر. یعنی من زمانی که میدونم در آینده چیزهایی رو باید رعایت کنم،اما با این آگاهی بازم سراغ اون مسائل برم، نمیگذره.

نمیدونم شاید من بد سوال کردم . اما این نهایت چیزی بود که فهمیدم.