اشتباهش رو بخشیدم ولی رفته و برنمی گرده

[JJ1234]

این که شخص من و روح من داره آزار میبینه، هم به دلیل اینکه قبول داره توانایی حفظ یک زندگی رو به عنوان یک مرد نداشته و اجازه داده مسیر زندگیش به سمتی بره که همسرش که از هر نظر نمونه بود ترکش کنه

اتفاقا برعکس. به نظر من خیلی هم مرد لایقی هستین. توانایی به این نیست که آدم مشکلی نداشته باشه به اینه که شجاعت حل مشکلاتش رو داشته باشه. املای نانوشته است که غلط نداره. کسی که زندگی میکنه اشتباه هم میکنه.

همیشه مراحل رشد و تغییر با درد و رنج همراه هست. جنینی که جاش تنگه و میخواد جا عوض کنه با گریه و رنج متولد میشه. بلوغ با درد همراه هست. با زشتی با بزرگ شدن دماغ و جوش های زشت و احساس های بد ... . شما هم مثل من و بقیه آمدید در این دنیا تا به رشد برسید. فکر کنید که تمام این درد و رنج ها به خاطر اینه که شما در مرحله رشد قرار گرفتید. یک بلوغ جدید داره براتون اتفاق میفته. خانمتون برگرده یا برنگرده شما رشد خواهید کرد و بزرگ خواهید شد.

با اینکه خانمتون رو تا حدی درک میکنم و انگشت اشارم رو از اول بیشتر به سمت شما گرفتم (و هنوز هم سر حرفهام هستم ) از همون اولش حس کردم که آدم توانا و لایقی هستین.