در پیشگاه دوست با نوای بینوایی >>>

[فرشته مهربان]

الهی و ربی من لی غیرک

و در اینجا سر سخن با تو داریم ، به عجز ، به نیاز ، به شکر ، به سئوال و درخواست .... و تو ای کریم ، ای لطیف ، ای رحیم و ای عزیز ، بشنوی نوای دلمان و درک حضورمان ببخش که لقلقه زبان نباشد و درحضور بودنمان را لمس کنیم و جرعه جرعه حلاوتش را به کام جان بنوشانیم که عطش همسایه دیوار به دیوار دل بی طاقت ماست .

به حریم خلوت خود شبی
چه شود نهفته بخوانیم

به کنار من بنشینی و
به کنار خود بنشانیم








فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی
که جز ولای توام نیست هیچ دستاویز

خیال خال تو به خاک خواهم برد
که تا به خال تو شود خاکم عبیر آمیز

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست
تو خود حجاب خودی حفظ از میان برخیز

.