سلام.
من آدمی هستم که خواب کم میبینم. قبلنا اینجوری نبودم. اما فکر میکنم 7، 8 سالی میشه اینجوری شدم.
توی همون خوابای کم، یه مدل خواب هست که تکرار میشه.
نه که هر شب یا هر ماه باشه.
اما مثلاً یادمه این مدل خواب رو توی بچگی هم دیدم. چند سال بعدش هم دیدم. الانا هم دیدم. ولی کلاً دفعاتش زیاد نبوده.
خوابی که ازش حرف میزنم، این مدلیه:
خانواده م یا کسیانیکه آشنا هستن و میشناسمشون در میون یه جمعیتی، در یه مکانی هستن که من میبینمشون. و میتونم باهاشون حرف بزنم.و اونها بهم میگن که بیا پیش ما.
اما من هر چی میگردم، راهی پیدا نمیکنم که بتونم برم پیششون. نه دری. نه راهرویی. نه هیچ پله ای.
و دائم از خودم میپرسم پس اونهمه آدم چه جوری رفتن اونجا.
وقتی من دارم دنبال راه میگردم، اونا مشغول کار خودشون میشن و من دیگه نمیتونم ازشون بپرسم چه جوری بیام.
یا بعضی وقتا یه راهی پیدا میکنم که حتی پامو نمیتونم بذارم روش چون عرضش خیلی کمه. یا یه راه با شیب خیلی خیلی تند!
یا یه سری پله که لیزن!
یا پله هایی که فقط چند تا پله از بالا داره. ازش میرم پایین ولی ادامه نداره و من رو به اونها نمیرسونه.
مطمئناً این خواب کابوس محسوب نمیشه.
اما حس گیج شدگی و خستگی ای که داره، حتی بعد از بیدار شدن هم اذیتم میکنه.
سوال من:
شما هم تجربه ی این چنینی داشتین؟ که یه خواب در طول چند سال تکرار بشه؟
آیا میشه از روی خواب افراد، به مشکلات روحی اونها پی برد؟ (مثلاً از روی این خواب ِ من، میشه گفت من فلان مشکل رو دارم؟) یا اساساً باید بهش توجه نکرد؟
آیا لازمه برای این مشکل به جایی مراجعه کنم؟
کار خاصی لازمه برای خودم انجام بدم تا این مسئله حل بشه؟
(ممنون میشم اگه کارشناسای عزیز هم نظرشون رو بگن.)
علاقه مندی ها (Bookmarks)