سلام
دوست عزیز از نوشته هات به این نتیجه رسیدم که رفتار همکارتون ذهنیت رئیس و سایر همکارانتون رو متاثر نکرده و بلکه باعث شده شما رو بخاطر موضعتون تحسین کنن.
خوب در اینصورت راهی که در پیش گرفتید، درسته و همین رو ادامه بدید.
فقط فکرتون رو از تمرکز روی این فرد آزاد کنید تا آرامشتون بهم نریزه.
اما این موضع همیشه جواب نمیده و با توجه به شرایط جو کاری شما مفیده. یادم میاد من هم با مشکلی اینچنینی درگیر شدم.
موضع بی تفاوتی گرفتم و روی ارتقای خودم کار کردم. یادم میاد حتی بعنوان کارشناس برتر انتخاب شدم (به لحاظ علمی و نه سلسله مراتبی)، اما هیچ فایده ای نداشت و بقول دوستان به شدت درگیر جنگ روانی به راه افتاده شدم.
الان هم فقط دارم پشت به پشت مرخصی می گیرم تا از اون محیط فرار کنم. اونقدر متضرر شدم که دیگه نمی دونم چه کنم!!!
اینها رو گفتم که به این نتیجه برسم که در پاسخ به مشکل شما و سوال شما، باید رویکرد اقتضایی داشت. و بسنه به شرایط، می بایست موضع های متفاوتی اتخاذ کرد. پاسخ مطلق وجود نداره.








علاقه مندی ها (Bookmarks)