عاشق همیم،از لحاظ فکری اخلاقی عقیدتی سیاسی تفاهم داریم اما
من فقط سه ماه بزرگترم
خانواده من از لحاظ فرهنگی و مالی اندکی برتری دارن
شهر هامون ۳۰۰ کیلومتر فاصله داره
حاضر شده تمام سختی های ممکن رو تحمل کنه: زندگی دور از خانواده،شغل سخت و پرخطر من،در خواست من برای کار نکردن و...

نظر شما چیه
ایا تا اخر با من میمونه یا وقتی مشکلات سر برسن جا میزنه؟
کلا تجربیات شما و نزدیکاتون در باره موارد مشابه چی بوده؟