می خواهم از غم و اندوه به تعالی برسم...

[سرافراز]

سلام به دوستان گل همدردی...
همونطور که می دونید از همه شما عزیزان خواستم که برای برگشتن شادی به زندگی من دعا کنید و تشکرهایی که پای پست خودم دیدم امواج نورانی رو به دل من تابید.
من دیروز وحشتناک و غم انگیزی رو گذروندم. به دعاهای شما دوستان فکر کردم و بنظرم دعای منفعلانه به هیچ دردی نمی خوره. خداوند هیچوقت برای بنده ای که خودش برای خودش کاری نمی کنه لطف نمی کنه.
این تاپیک رو ایجاد کردم تا حالت خودم رو از موضع انفعال به پویایی برسونم.نمی دونم جای درستی رو برای گذاشتن انتخاب کردم یا نه(تجربه های فردی) و اگر نیست امیدوارم خواهر گلم فرشته مهربان زحمت نقل و انتقالش رو بکشند.

ما انسان خلق شدیم. از روز اول که بدنیا اومدیم جز چند حرکت غریزی کار دیگری بلد نبودیم. به مرور و کم کم رشد کردیم و مهارت کسب کردیم. تا حالا فکر کردید این رشد تا کجا باید ادامه داشته باشه؟ جوابش رو خداوند در قرآن داده. لیس الانسان الا ما سعی...
تا روزی که تلاش بکنیم انسان هستیم و روزی که دست از تلاش برداریم درواقع از انسانیت فاصله گرفتیم.
دوستان! یکی از عوامل مهم برای ایجاد انگیزه یادگیری در من، کاهش احساس غم و اندوه بوده. همواره تلاش کردم تا با کسب مهارت ها احساس درد رو در خودم به حداقل برسونم. اما در این سن با اینکه خیلی پیشرفت ها کردم اما هنوز دارم درد رو تجربه می کنم و گاهی اوقات اونقدر عمیق هست که تا مغز استخوانم رو می سوزونه.اینها برای من نشانه ای از این هست که کارم یا درست نبوده یا اشتباه اومدم یا هنوز باید برم...
من تصمیم دارم بازم بالاتر برم و پله های متعالی رو طی کنم. معتقدم یا نباید راهی رو انتخاب کنی یا اگر انتخاب کردی تا تهش بری و شاگرد اول بشی. من هم وظیفه دارم خودم رو بکشم بالا و این انتخاب خداوند برای بودن من در روی زمینه.

دوستان گلم! این تاپیک رو ایجاد کردم تا به من کمک کنید. در راه تعالی به من یاری برسونید. بخصوص بی صبرانه منتظر راهنمایی های کارشناسان محترم آنی و فرشته مهربان هستم.
اینجا از خط فکری خودم خواهم نوشت و هرجا انحراف داشت من رو آگاه کنید و به مسیر درست هدایت کنید. هر کس هر نظری داره به من بگه تا انشاءالله با یک دعای پویا(و نه منفعلانه) به داستان های غم انگیز زندگی ام خاتمه بدم.

از اینکه این جمع حامی رو در این تالار دوست داشتنی دارم خدارو شکر می کنم و منتظر نظرات تک تک شما دوستان گل همدردی هستم.

پست اول به پایان رسید. در پست های بعدی، افکارم، تصمیماتم و تلاشهای خودم رو با شما در میان خواهم گذاشت و از راهنمایی های شما دوستان بهره خواهم گرفت.

متشکرم