سلام دوستان عزيز
من واقعا به مشاوره احتياج دارم . اينجا امکان مشاوره حضوري نداشتم لطفا کمکم کنيد.
حدودا 2ساله که ازدواج کردم من خيلي هيجاني و جوشي ام بر خلاف ظاهر آرامم و شوهرم نسبت به من خونسرد. وقتي حرفي وبحثي مي شه من از کوره در ميرم و عصباني مي شم هر سري مي گم اين بار آخر بود و بايد با آرامش مسئله رو حل کنم ولي نمي شه.
از طرفي من نسبت به شوهرم بيشتر مقيد هستم و در ارتباط با نامحرم بيشتر مراعات مي کنم ولي شوهرم هيچ گونه تعصبي نداره . حتي شرائط کاري من طوري هست که ماموريت شهرستان ميرم و با همکار اقا که شوهرم باهاشون آشناست، ولي هيچ گونه حساسيتي نداره در حاليکه براي من اين رفتارش کمي عجيبه..
من مانتويي محجبه هستم و قبل از ازدواج هم همين طور بودم ولي مي بينم که شوهرم واسش فرقي نمي کنه آرايش کنم و موهامو بيرون بذارم که هنوز همون تيپ محجبه رو دارم همين رفتاراش باعث مي شه فکر کنم که از اين تيپهاي باز خوشش مياد و اعتماد به نفسم پايين بياد و وقتي ميريم بيرون حواسم به نگاه هاش باشه
من بااينکه مستقل بار اومدم ولي هميشه پاک و درست زندگي کردم احساس مي کنم اين پاکي براي شوهرم ارزش نداره چون خيلي به زيبايي ظاهري و تيپهاي زننده توجه مي کنه و نشده بگه اين مانتو کوتاهه يا مناسب نيست
خلاصه نمي دونم با عصبانيت لجام گسيخته ام و اعتماد به نفسي که داره کم مي شه چيکار کنم؟؟؟