آدم و حوا

[آتنا]

آزادی زنان:
مقوله آزادی زنان برای خانمها خیلی جاذبه دارد. ذهنشان را زیاد مشغول کرده است. زنان ایرانی وقتی پایشان به غرب می رسد خود را در بهشت گمشده حس می کنند. دیگر پا به سرزمینی گذاشته اند که تبعیض در آنجا معنا ندارد. زن و مرد با هم مساوی هستند. هردو از امکانات مشابهی استفاده می کنند. هردو از حقوق مساوی و برابر برخوردارند. هردو حقوق طبیعی دارند. بدون شک در غرب تأمین اجتماعی برای زنان و مردان کم و بیش یکسان است. اما سخن بر سر آزادی است. آیا زنان در غرب از کینه و غبن آزادند؟ متأسفانه این طور نیست. انسان تا وقتی زندگی ارزشی و رقابتی دارد، بیشدر می خواهد. هرچه به او بدهید خیلی زود تبدیل به حق او می شود و باز دامنه حق و حقوق خود را افزایش می دهد. این است که چه زن و چه مرد چه در غرب و چه در شرق از وضع موجود خود راضی نیست.
دیده اید که در سایه تأمین اجتماعی غرب برخی زنها چه بلایی بر سر شوهران خود آورده اند. به اصطلاح دارند از زندگی خود استفاده می کنند و حقوقی را که عمری مال مردها بوده مال خود می کنند. سرگردانی بچه ها در این وسط چه می شود؟ طوری نمی شود. می بینید که در جوامع غربی اغلب بچه ها یتیم هستند. البته فراموش نکنید که تأمین هستند! زبان زنها در جوامع غربی اینست. این طور نیست؟
طرح تساوی زن و مرد ناشی از احساس ضرورت آزادی درونی ماست! باید تضاد و تنازع میان زن و مرد پایان یابد. مرد باید ذهن خود را از غبار گذشته پاک کند و دست از امتیازاتی بشوید که تاریخ به خاطر قدرت و قوت بازوانش و یا شرایط جسمانیش به او بخشیده است. امروز انسان به منادیان بصیرت احتیاج دارد. منادیانی که دیگر سخن از برتری فکری بر فکر دیگر و اندیشه ای بر اندیشه دیگر نگویند. تنها انسان را به شستشوی ذهنی فرا بخوانند. انسان باید زایده های قرنها را از ذهن و مغز خود بشوید.
برگرفته از کتاب «آدم و حوا» اثر « دکتر پیمان آزاد»