● من قربانی چی شدم/ این داستان بلند از عشق منه لطفا بخونید و کمکم کنید

[vojdan]

ممنون از نظرات و راهکارهای دوستان عزیزم
چشمک، bahar_t، sanjab، آسایش و سرافراز
خیلی لطف کردید همین کارها رو دارم میکنم ولی عادی نیستم، کم محلی میکنم تاجایی که عصبی شده.

دوستان مشکل من الان چیز دیگس خوشبختانه یا متاسفانه شما در این داستان فکر کنم متوجه یک
مساله مهم نشدید من هم دوست ندارم این قضیه باز بشه فقط نمیدونم اگه به این مساله رسیدید
در مورد من چی فکر میکنید؟
من خیلی بی غیرتم، بخشنده هستم، بی عقل هستم، بی دین هستم و....
دوستان گفتن همه چیز رو به حساب خدا نذارم، هرچند خدا مهربونه ولی بالاخره همین مهربونی باعث
مشه بجای عذاب سخت تر همینجا تصفیه کنه باهات و هر کسی هم خودشو بهتر میشناسه، بزرگان
هم گفتن کوچکترین آسیبی که به شما برسه نتیجه گناهاتون هست.
من خدارو شکر میکنم اگه این تقاص گناهام باشه با اینکه دلم بد شکست ولی توانشو حداقل تا اینجا
داشتم.

من اینجا برای کسی دکان باز نکردم یا بخوام تبلیغ چیزی بکنم، نه شما منو میشناسید نه من شما رو ولی
بعد از این قضیه هر شب میرم مسجد گریه میکنم. ده سال دارم تقاص میدم همه چیزم از دست رفت
بخاطر دختر؟!؟!!؟!؟!؟!؟!!؟!؟!؟
بعد که خودمو پیدا کردم و داشتم قوت میگرفتم باز همه چیزم از دست رفت باز بخاطر دختر!؟!؟!؟!؟؟!!؟!؟!؟!؟
ولی قصدم در هردوشون ازدواج بود؟
من که تو خیابون با دختر دوست نشدم بار اول تو دانشگاه بار دوم تو اداره انقدر تلاش کردم تا به بیراه نرم
بزرگترین گناهم دست این دختر رو که دستمو گرفت پس نزدم . این مورد آخر مصمم بودم به
مادرم بگم ولی.............................
با خودم میگم چرا این دختر نمیشد یک قسمت خوب تو زندگیم باشه، چرا وقتی دلبستش شد این اتفاقات افتاد
گیریم دوستی های خیابونی به سرانجام خوب نمیرسه ولی انتخاب تو اداره که حداقل درصدش بالاتره برای سرانجام خوب..............

ای عجب! این راه نه راه خداست
زانکه در آن اهرمنی رهنماست

قافله بس رفت از این راه، لیک
کس نشد آگاه که مقصد کجاست

راهروانی که درین معبرند
فکرتشان یکسره آز و هواست

ای رمه، این دره چراگاه نیست
ای بره، این گرگ بسی ناشتاست

تا تو ز بیغوله گذر میکنی
رهزن طرار تو را در قفاست

دیده ببندی و درافتی بچاه
این گنه تست، نه حکم قضاست

لقمهٔ سالوس کرا سیر کرد
چند بر این لقمه تو را اشتهاست

نفس، بسی وام گرفت و نداد
وام تو چون باز دهد؟ بینواست

خانهٔ جان هرچه توانی بساز
هرچه توان ساخت درین یک بناست

کعبهٔ دل مسکن شیطان مکن
پاک کن این خانه که جای خداست

پیرو دیوانه شدن ز ابلهی است
موعظت دیو شنیدن خطاست

تا بودت شمع حقیقت بدست
راه تو هرجا که روی روشناست