تو زمانی میتونی به کسی علاقمند بشی که معنای علاقه و دوستی رو به خوبی یاد بگیری.این احساسی که تو داشتی عشق و علاقه نبوده.چیزی شبیه وابستگی عاطفی بوده.
گاهی ما برای پر کردن خلاءهای عاطفیمون به هر ریسمانی چنگ میزنیم و فکر میکنیم.عاشق شدیم.
تو سوار اتوبوس وابستگی بودی انتظار نداشته باش سر از ایستگاه عشق در بیاری.همونطور که اتوبوس شمال تو رو به جنوب نمیرسونه.
ادم اول باید خودشو دوست داشته باشه.کسی که خودش رو دوست داره به خودش احترام میذاره و اجازه نمیده شخصیتش دستمایه هر کسی قرار بگیره.
اونوقت باید کسی که لایق دوست داشتنه پیدا کنه.بعد دوسش داشته باشه و بهش احترام بذاره.
وقتی تو به خودت احترام نمیذاری نباید از دیگری توقع احترام داشته باشی.
دوست داشتن یه جاده ی دو طرفست.اگه تو سمتش میری اونم باید سمتت بیاد.اگه نیومد بدون یه جای کار داره می لنگه.
اون پسر تو فکر اون دختر بوده.شما زوری میخواستی از فکر اون دختر در بیاد و به تو فکر کنه.
شاید اگه بیشتر تامل میکردی نکات مثبتت رو خودش میدید.
یه چیزی میگم ناراحت نشو اما پسرا از دخترای اویزون خوششون نمیاد.پسرا دلشون میخواد دختر رو بدست بیارن.براش تلاش کنن.نه اینکه اون دختر 24ساعت بهش چسبیده باشه.ادما باید گاهی از هم یه کم فاصله بگیرن تا بتونن همدیگرو خوب ببینن.








علاقه مندی ها (Bookmarks)