واقعا چقدر باید سخت باشه، در یک محیطی باشی که همه چیز در جهت کمک و آرامش انسان باشد، ولی فرد با همه وجود بخواهد که خود را ناآرام سازد.
خیلی کم پیش می آید که یک مراجعی اینقدر خود را آسیب دهد و همه ورودی های خود را قفل کرده باشد.
blue sky عزیز
اینجا خبر از شوهرت نیست.
خودت هستی.
باید راهی بیابی که خودت باشی.
باید راهی بیابی که این ناآرام سازی را برای لحظاتی کنار بگذاری.
اگر اینجا نیز همه را دشمن خود بپنداری جز آنکه تو را تایید کند. در همین محیط مجازی هم نخواهی توانست تحمل کنی.
به نظرم روند این تاپیک رضایت بخش نیست.
چرا تمرین نمی کنی این همه پستهای کمک کننده مبنی بر آرامش سازی خودت را ...
چرا می گردی دنبال یک بحثی که فوران هیجانی کنی....
بس کن این مرثیه سرایی احساسی را
این تسکین های کوتاه مدت ، اعتیادهایی را به تو تحمیل می کند که دیگر نتوانی زندگی را به مجرای طبیعی برگردانی.
من خیلی افراد دیدم که مشکلاتی داشتند و طلاق هم گرفته اند. اما به این بحران تو دچار نشده اند.
اگر این چنین روند احساسی را پیش بگیری و ترک نکنی، چه بمانی چه بروی خودت را تخریب می کنی!!!!!!!1
تو وقتی از تاپیکت سود خواهی برد که بتوانی یاد بگیری که چه ماندی و چه رفتی آرام باشی.
تو ترس از رفتن همه وجودت را متلاشی کرده و از آن بدتر ترس از ماندن هم تو را داغون کرده است.
تو دو سر بازنده نیستی.... این را بفهم.
تو می توانی دوسر برنده باشی این را بیشتر بفهم...
لطفا مدتی پست نزن، و فقط مطالعه کن و تمرین...
این بیشتر به کارت می آید...
از ما گفتن...
بعدها که این تاپیک را بخوانی افسوس می خوری که چرا با این همه چراغ باز بیراهه می رفتی..









علاقه مندی ها (Bookmarks)