بلو اسکای عزیز
ببخشید که نظر غیر کارشناسی خودم رو در بین این همه نظر کارشناسی می گم
به نظر من با خودت خلوت کن کمی که حالت بهتر شد و استرس اوایل زایمان ازبین رفت
وبه زندگی عادی برگشتی دوحالت بیشتر نداره یا
حالت اول: شما شوهرت را دوست نداری
حالت دوم : شما شوهرت را دوست داری
اگر که واقعا دوست نداری و تحمل زندگی با او را نداری به فکر طلاق باش که خدا را شکر خانم مستقل هستی
و نگران وابستگیت بعد به خانواده ات و غیره نیستی ولی خوب این را بدان که به احتمال زیاد
باید از پسرت هم بگذری که خوب این بهایی است که بخاطر عدم علاقه به همسر و زندگی
مشترک باید بدهی.
اما اگر هنوز در ته قلبت به همسرت و زندگی با او و پسرت علاقه مندی این را بدان که با سنگ
زدن به کسی نمی توان انتظار توجه داشت شاید سنگ اول را همسرت می زند ولی اگر واقعا
به این زندگی و ادامه رابطه با شوهرت و پسرت علاقه داری با نثار محبت و شادی در محیط
خانه فضای مسموم خانه را تغییر بده و بدان که این تنها راهی است که می توانی همسرت را
از جبهه وابستگی به خانواده رها کنی. در مقابل قضاوتهای نادرست او و خانواده اش به
مانند انسانی ناشنوا و نابیناو .....رفتار کن در غیر اینصورت من راهی غیر از حالت اول نمی بینم.
امیدوارم خداوند بهترین راه را برایت هموار سازد.![]()








رفتار کن در غیر اینصورت من راهی غیر از حالت اول نمی بینم.

علاقه مندی ها (Bookmarks)