حال و احوال یاران همدردی (3)

[دختر مهربون]

سلام.

دوستان، فکر میکنم به کمی نوازش کلامی (یا یه چیزی تو همین مایه ها)، احتیاج دارم.

تو خونه نباید ناراحت باشم.
باید خودمو خوشحال نشون بدم تا نکنه کسی ناراحت بشه.
از در خونه میام تو، بغض گلومو میگیره!

از حالم، حال درونیم، حرف زیادی نمیتونم با کسی بزنم.
فقط اینجا رو دارم و سر سجاده.

بس که حرفامو توی دلم مرور میکنم و نمیتونم با کسی درمیون بذارم، سر درد میگیرم!
حتی گریه هم نمیتونم بکنم نکنه کسی فکر کنه من ناراحتم.

تو رو خدا هر چی میخواید بگید،فقط دعوام نکنید که حالم رو بدتر میکنه :(
فکر کنید دخترتون، یا خواهرتون، دلش گرفته، فقط اومده پیشتون و از شما دلداری میخواد.