سلام دوستاي خوبم
واقعيتش روم نميشد مشكلمو مطرح كنم ولي بعدبه خودم گفتم آخه اينجا كه محيط مجازيه نتوني مشكلتو مطرح كني پس كجا ديگه ميتوني كمك بگيري. تو رو خدا بهم نخندين
موضوع اينه كه از رانندگي كردن وحشت دارم. حدود 3 سال پيش گواهينامه گرفتم مرتب هم پشت ماشين بودم با اينكه اولش بود اعتماد به نفس خوبي هم داشتم و اصلا نميترسيدم. بابام هم كلي بهم ميدون ميداد. تا اينكه يه روز ظهر كه داشتم كنار خونه پارك ميكردم يهويي نميدونم چطور شد كه حواسم پرت شد و زدم تو ديوار
خلاصه يه 1 هفته اي ماشين نداشتيم و سيصد تومني هم خرجش شد
بعد از اون تاريخ بابام هر كاري كرد پشت رل ننشستم تا الان كه 3 سال ميگذره رانندگي برام شده يه كابوس خيلي ميترسم.فقط دو بار با شوهرم نشستم اونم خارج از شهر توي جاده مستقيم فقط تونستم 100 متر برم پاهام به شدت ميلرزه....
بابام هم تقريبا هر روز باهام بحث ميكنه كه چرا سوار نميشم و اينكه زشت ميدونه دختر رانندگي نكنه(كاش بابام مثل مرداي متحجر مخالف فعاليت دختر بود!!)
خلاصه خودمم خيلي خجالت ميكشم از اين ناتوانيم......گفتم شايد بتونم با كمك شما بتونم اين ترسو كنار بذارم و اعتماد بنفسمو بدست بيارم
علاقه مندی ها (Bookmarks)