درموندم!با این اختلاف خوشبخت میشیم؟!

[حنان]

سلام دختر خسته عزيز
به نظر من هم ملاحت جان درست ميگه
علت اينكه حالا ايشون ابراز علاقه ميكرده شايد واقعا علاقه داشته ولي آقايون چون ازدواج مسئوليت سنگيني براشون داره خيلي هاشون سعي ميكنن كه در اين مورد عقلاني فكر كنن
ببين خيلي از پسرها كه هنوز به بلوغ فكري نرسيدن خوب ترجيح ميدن هرچي دلشون ميگه گوش كنن!! مثلا هفته پيش برادر يكي از دوستام كه 20 سالشه با دوست دخترش كه 19 سالش بود و يك سال بود همديگه رو ميشناختن عقد كرد!!! در صورتي كه خواهر بزرگترش كه 23 سالشه هنوز توي خونه است و اصلا اونها رسم نداشتن كه پسرهاشون توي سن به اين كمي ازدواج كنن، وقتي از دوستم ماجراشو پرسيدم ميگفتش كه برادرم پاشو كرده بود تو يه كفش كه من الا و بلا ميخوام با اين دختر ازواج كنم ولي مادرم ميگفت كه پسر الان وقتش نيست و صبر كن ولي ديگه پسره تهديد كرده كه اگه اينكارو نكنين بايد به عزام بشينين و ديگه خانواده دوستم از ترس خودكشي پسرشون راضي شدن..... خوب طبيعتا اين پسر از تبعات كارش آگاه نيست... اين پسر هنوز سنش كمه!! به اصطلاح عاشقه !! حالا شايدم بتونن زندگي خوبي داشته باشن ولي كارش خيلي عقلاني نبود و با ريسك همراهه !! طبيعتا پسرهاي بزرگتر كه از نظر عقلاني پخته تر هستن ترجيح ميدن كمتر ريسك كنن و كمتر غير عقلاني زير بار مسئوليت زندگي اي برن كه فكر ميكنن هنوز براش آمادگي ندارن.

شما به نظر ميخواي فكر كني كه اگه طرف عاشقه و يا يكي رو دوست داره بايد حتما بهش برسه و خوب ما دخترا همين فكر رو ميكنين ولي پسرها اينطور نيستن...

در رابطه با عاشق شدن هم كه عزيزم چرا حتما ميتوني دوباره عاشق بشي.... ولي دفعه دوم يكم محتاطانه تر عمل ميكني ( با توجه به تجربه اي كه داشتي) ولي ميتوني كس ديگه اي رو دوست داشته باشي .... بنظر من دفعه دوم ديگه با يه نگاه و با حرفاي عاشقونه عاشق نخواهي شد بلكه عشقت زماني پيداش ميشه كه طرفت رو واقعا شناخته باشي و مناسبت باشه و بفهمي هموني هستش كه ميخواي .....ميگم منم اوايل جداييم فكر ميكردم كه به غير از اون ديگه هرگز نميتونم كس ديگه اي رو دوست داشته باشم و اگه ازدواج كنم حتما حتي به صورت ذهني به شوهرم خيانت خواهم كرد و تا 50 سالگيم هم كه شده ياد عشق قدمي ميكنم و .... ولي عزيزم اصلا اينطور نيست....
همه چيز بعد يه مدت خيلي كمرنگ ميشه.... اونقدر كمرنگ ميشه كه ديگه بهش فكر نميكني و حتي اگه بهش هم فكر كني ديگه هيچ احساسي نخواهي داشت!!! هيچي....
من الان ديگه هيچ حسي، هيچي به عشق قديميم ندارم .... حتي يك ذره.....

حالا ايشالا هرچي صلاحته پيش بياد!! من اين دوست شمارو پسر بدي نميدونم كه قصد سو استفاده جنسي از شما داشته باشه كه بخواي از اين لحاظ بهش شك كني ولي خوب ايشون يه تفاوتهايي با شما داشتن كه شايد الان به نظر شما كوچيك بياد ولي با توجه به حرفايي كه ميزدي خيلي كوچيك هم به نظر نميومد و شايد نيازمند فكر بيشتري باشه و البته ايشون هم هنوز به قبول مسئوليت شما ترديد دارن يا شايد فكر ميكنن آمادگيشو ندارن

ميدوني من با خوندن تاپيك ها و پست هاي مختلف اين سايت به يه نتيجه اي رسيدم كه اگه بخوايم به رابطه يك دختر با يه پسر نگاه كنيم .... تقريبا بيشتر از 80% پسرها از روي غريزه و طبيعي عمل ميكنن يعني رفتارهاشون طبيعي هستش مثلا اگه بخوايم به يه رابطه بدون كنترل نگاه كنيم (مثل رابطه دوستي اي كه كنترل نشده باشه يا رابطه بعد از عقد كه كلا به كنترل نيازي نداره ) يه پروسه تقريبا مشابه داره مثلا اول آشنايي اگه اون پسر از دختر خوشش بياد خيلي بهش نگاه ميكنه و باهاش حرف ميزنه ،‌ بعد يه مدت دستشو ميگيره ،‌بعد يه مدت بوسه و ..... يعني اين پروسه خيلي طبيعي هستش ولي چيزي كه باعث خوب بودن يا بد بودن يه پسر در يك رابطه ميشه فقط يك كلمه است و اون مسئوليت پذيري هستش

يعني يه پسري كه با يه دختر دوست ميشه با يه پسري كه به خواستگاري يه دختر ميره پروسه ي علاقه شون مشابه هستش و اگه پسري كه با دختره دوسته بخواد يه رابطه بدون كنترل با دختر داشته باشه،‌ميشه مشابه رابطه ي پسري كه با يه دختر نامزد هستش يا عقدش كرده و فقط واژه يا عمل مسئوليت پذيري هستش كه باعث تفاوت اين دو ميشه و باعث ميشه ما به رابطه ي اولي يه رابطه ي ناسالم و پسره رو يه پسر هوس ران بدونيم و بگيم كه پسره از روي هوسش با تو هستش و دوستت نداره و ... ولي رابطه دومي رو يه رابطه سالم بدونيم بگيم پسره واقعا دوستت داره و بهت علاقه داره
يعني به نظر من تفاوتي كه ما در اين دو رابطه ميبينيم شايد ربطي به حس دوست داشتن طرف نداشته باشه و شايد اون مسئوليت پذيري هستش كه ما به دوست داشتن تعبيرش ميكنيم


خلاصه اينكه اينو فهميدم كه مسئوليت پذيري چيز خيلي مهمي هست كه حتي ميتونه از علاقه هم مهمتر باشه و حتي ميتونه بر علاقه هم غلبه كنه