سلام
پارسال 16 مهر برای ما چه روز وحشتناکی بود. وقتی صبح پدرم و در یکی از اتاق های خونمون بی جان پیدا کردم................
امروز اولین سالگرد درگذشت پدرم هست پدری که هنوز بعد از یکسال هیچ کدوم از ما حتی شوهرم که داماد بود نتونستیم بپذیریم. هنوز هم گریه میکنیم هنوزم گاهی بیتابی می کنیم. هنوز برای پسر 4/5 ساله من سواله که چرا پدربزگش که شب قبل از فوت داشت باهاش فوتبال بازی می کرد یه دفعه فرداش برای همیشه رفت؟
برای خود من هنوز سواله که برای پدرم که چند ساعت قبل از فوت بدمینتون بازی می کردیم تو دریا شنا کرد یه عالمه عکس انداختیم یه دفعه چه اتفاقی افتاد که فقط علت فوت ایست قلبی عنوان شد.
نمی دونم.
به هر حال این تایپیک و باز کردم از همه عزیزانی که این مطلب و می خونن چه برام چیزی می نویسن چه نمی نویسن پدر من و تو اولین سالگردش به یک حمد و قل هو الله یا تنها به یک صلوات مهمان کنن. شاید که از من راضی باشه که منم به نوبه خودم به عنوان فرزند ارشدش برای سالگردش براش کاری کردم.
از همه شما دوستان نهایت تشکر و قدردانی رو دارم![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)