سلام دوست عزیز،
بسیار متاثر شدم،
فقط خواستم بگم که با فکر کردن در مورد خودکشی، یا از بین بردن خودتان به جایی نخواهید رسید...
آرامش خودتون رو حفظ کنید و سعی کنید منطقی فکر کنید.
دقت کنید که شما در قبال فرزندانتان مسئول هستید، و آنها در این رابطه هیچ گناهی نکرده اند.
شاید از نظر خیلیها این قضاوت شخصی باشد، اما شخصاً خیانت با این وصف را به هیچ عنوان قابل گذشت و توجیه پذیر نمیدانم...
برای من شخصاً سلامت شما و فرزندان شما از هرچیز مهمتر هست،
با مشاوره رفتن موافقم، اما با هزینه سنگین کردن برای ساختن زندگی دوباره با این زن خیر! چون به نظرم صرف وقت و انرژی بیشتر روی این خانم، ممکن هست باعث آسیب بیشتر به خود شما و فرزندان شما بشه...
بنابرین اگر دیدید، درمان ایشان، و پذیرش اشتباه از سمت ایشان، ممکن نیست یا به آسانی ممکن نیست...دیگر به ایشان فکر نکنید،
خیلی راحت بگویم، او را در سریعترین زمان ممکن از زندگی خود بیرون کنید!
و تنها به سلامت روحی و روانی خود و فرزندانتان فکر کنید، که اتفاقا به نظر من با توجه به شرایط سنی و جنسیتی که دارند، موقعیت بسیار حساسی دارند.
گاهی اوقات مجبور به انتخاب بین بد و بدتر هستیم، و موقعیت شما متأسفانه چنین شرایطی را دارد.
به نظرم اگر فرزندان شما سایه مادر را بر سر خود نداشته باشند، خیلی بهتر از این هست که سایه چنین مادری بر سر آنها باشد که حضورش بسیار میتواند خطرناک تر از عدم حضورش باشد.
ضمن اینکه، دنیا به پایان نرسیده و شما همچنان فرصت ساختن یک زندگی جدید را دارید.
دقت کنید، که حرفهای من تنها به استناد حرفهای شما بود و با این فرض که صحت داشته باشند.
موفق باشید،
کامران
علاقه مندی ها (Bookmarks)