دلتنگتم پدر

[hamed65]

دوستان خوب،

خیلی ممنونم که با من همدردی کردید!
خیلی حالم بهتر از وقتی هست که این تاپیک رو شروع کردم.

بالاخره همه ما دردهایی داریم.
گاهی یاد KingReza می افتم که چقدر از دست پدرش در عذاب بود.
امیدوارم اوضاع زندگیش بهتر شده باشه.

یک جمله ای دیروز خواندم، جالب بود:
مشکلات انسانهای بزرگ را متعالی می سازد و انسانهای کوچک را متلاشی!
ان شا الله که متعالی بشیم! :)

از همه شما متشکرم!

نماز روزه هاتون قبول!

سلام مجدد آقا حامد.مشكل پدر و مادر منم هميناست كه گفتين، با اين تفاوت كه جدا نشدن و پدر من با داشتن 4 تا بچه ي جوون (كه آخريش منم )و 30 سال زندگي مشكلشو با ازدواج مجدد حل كرد !!!! البته مشكله خودشو نه خانواده رو ! و الان يك سال كه زندگي ما جهنمه :(

متاسفم، اگر دوست داشتید، یک تاپیک بزنید تا کمکتون کنیم.

ما همه باید قدر زندگیمون رو بدونیم. به خاطر اون خدایی که گوهر انسانیت رو به ما ارزانی و مارو به آزمایش ها گرامی داشت.

ضمنا گفتم که نبود یا دور بودن از پدر برا یه دختر نسبت به پسر خیلی سختتره،ببین حالا که
تو انقدر دلتنگ پدرت میشی،خواهرت چند برابر تو دلتنگش میشه،پس هوای
shirin67رو حتما داشته باش،

خواهرم هم بیشتر از من ضربه خورد.
قبلاً خواهرم عاشق پدرم بود و پدرم عاشق او.
ولی دیگه انگار یک پرده بینشون افتاده.
خواهرم اکثر اوقات بی حوصله با پدرم حرف می زنه. مثل یک قهر همیشگی!

هیچ وقت پدری نداشته ام که تجربه ای داشته باشم ،ولی همین اندازه که می تونی بگی بابا ، خودش نعمت بزرگی هست

متاسفم!
وقتی این تاپیک رو ایجاد می کردم با خودم فکر می کردم که خیلی ها هستند که اصلاً پدری ندارند.
با این حال خدای مهربونی که من می شناسم، مطمئنم به شما نعمتهای با ارزش دیگری داده.

به دوستایی فکر کن که یه بار یه روی خوش از پدرشون ندیدن.
به دوستایی فکر کن که پدر مادرشون از هم جدا شدن و از اون به بعد دیگه پدرشون به دیدنشون نیومده.

بله...
می شناسم چنین افرادی رو...
و می دونم خیلی سختی می کشند.
نمونه اش یکی از دوستهای صمیمی من...


باز هم از همه متشکرم!