هیچ احساسی نسبت به این زندگی ندارم، آیا پرتوقعم؟

[baby]

سلام اقلیمای عزیز
چون تاپیک سابینا از موضوع خارج میشد. خصوصی پیام دادم.
از سابینا عذر خواهی میکنم و از آقا کیوان میخوام این چند پست رو در صورت صلاحدید جابجا کنن.

برخی از ما در هنگام بروز مصیبتها یا سختیها ، میگیم "خدایا چرا من!!" ، لب به شکایت باز می کنیم و خدای عادل و حکیم رو متهم به ظلم می کنیم. گاهی هم پا رو فراتر گذاشته و مستقیما میگیم "چقدر ظالمی !!!! طفل 4 ماهه من چه گناهی داشت که ازم گرفتیش !!)

ببینید روابط ما (بعنوان بنده) با خدا ، رابطه بندگی هست. بزرگترین مقام اولیای خدا هم "عبد صالح" بودنه.

یه نوکر در خونه یه آقا رو در نظر بگیرین. آقا میگه به فکر جای خواب و خوراکت ، پوشاکت نباش همه رو من تامین میکنم. تو هم در عوض کارهامو انجام بده. این یه رابطه.
نوکر وایساده ببینه آقاش چی میگه.
میگه برو ماشین رو بشور میگه چشم. برو خرید میگه چشم و...

شده هیچ نوکری به آقاش بگه "چرا؟" ... اصلا دنبال حکمت کار آقاش هست؟!

حالا یه مثال از ابلیس ،
می دونی خدا از ابلیس عبادت نمی خواست ، مقام عبودیت شیطان خیلی بالا بود 6000 سال عبادت کرده بود .اما وقتی خدا بهش دستور داد به آدم سجده کند بندگی خدا رو نکرد ، گفت چرا؟ تو خودت که می دونی خلقت من از اتش هست و خلقت آدم از خاک. آتش از خاک برتره. چرا یه عالی به یه دانی سجده کنه؟؟!!