من در مورد اقایون نمیدونم اما من که خودم هزار بار در سال اول ازدواجم از انتخابم پشیمون شدم (البته تو دلم و بیان نکردم). البته شما که خدا رو شکر مشکلی ندارید و شاید یک کم به قول یکی از دوستان خوشی زده زیر دلتون. اگر الان در حال دعوا بودید و یک عالمه مشکل داشتید دیگه یادتون میرفت تردید یعنی چی و الا ناینجا دنبال این بودید که بچه ها به دادم برسید چطور زنم رو به خودم دلبسته کنم. شوخی کردم.
برای اینکه از شر این افکار راحت بشید :
و این کار رو ادامه بدید. انشاء الله وقتی ایشون بیان پیشتون اینقدر بهتون خوش بگذره که دیگه این افکار از ذهنتون بره. هیچ نعمتی بالاتر از داشتن یک همنشین خوبو نیک نیست که خدا به شما عطا کرده.نوشته اصلی توسط ani
راستی به این حدیث مگاه کن. ایا به راستی وصف همسر شما نیست:
امام مجتبی علیه السلام
و هر گاه به همشینی با کسی نیازمند شدی، با چنین فردی همنشینی کن: کسی که همنشینی با او مایه سربلندی تو باشد و اگر به او خدمت کردی، هوایت را داشته باشد. چنان که کمکی خواستی به یاریت بشتابد و اگر سخنی گفتی تصدیقت کند. اگر در کاری همت به خرج دادی، با تو هم سو و هماهنگ باشد و اگر خطایی کردی، آن را جبران کند. اگر کار نیکی از تو دید، فراموش نکند. اگر از او خواستهای داشتی، برآورده سازد و اگر چیزی نخواستی، خود به تو ببخشد. اگر به تو مشکلی طاقتفرسا رسید، ناراحت شود. دوست تو باید کسی باشد که از او به تو زیانی نرسد، برایت دشواری نسازد، حق تو زیر پا نگذارد و اگر اختلاف مالی پیدا کردید، ایثار کند و تو را مقدم دارد. .
علاقه مندی ها (Bookmarks)