با سلام
من یه پسر 24 ساله هستم و.فوق دیپلم دارم .اما به طرض فجیعی دپرس شدم.مشکل اصلیم شاید بر می گرده به تنهایی ایم چون فرزند آخرم و متاسفانه تعداد رفقام کمه و هر کدوم یه دردسری دارند و کسی که بتونم با هاش حرف دلم رو بزنم خیلی کمه.در حال حاضر کارای کامپیوتری انجام میدم که حتی کفاف خودمم نیست ولی را ههای زیادی هست که با تجربه بیشتر میتونم شغلم رو توسعه بدم و در آمدم بهتر بشه.فقط یه چیز میتونه منو نجات بده و اونم ازدواجه هیچ چیز حتی پول هم فکر نمی کنم منو از این حالت در بیاره .حتی رفیق و این حرفام نمی تونه کمکم کنه و احساس نیاز شدیدی به همسر دارم.
وضع مالی خانوادمون زیاد تعریفی نداره .در ضمن می خوام بعد از ازدواج ادامه تحصیل هم بدم.ولی اگه ازدواج نکنم زندگی برام مسخ و بی روحه و داره دیوانم می کنه نظر شما چیه؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)