سلام ساینای عزیز
مشخصه که حامد مدتهاست که در غربت بوده و با مشکلاتش آشناست ولی شاید کمتر در جریان مشکلات ایران باشه.
ساینا جان کاملا درک می کنم و می دونم که در ایران چه دیدی نسبت به زن مطلقه هست و کاش روزی برسه که این دیدگاه عوض بشه. دیدگاهی که در ایران نسبت به مرد مطلقه هست بسیار متفاوت از دیدگاه نسبت به زن مطلقه هست و این شاید به دلیل اینه که در فرهنگ ما گاهی به زن حتی به چشم یک انسان هم نگاه نمی شه و این جای تاسف داره.
ساینا جان عزیز زندگی در خارج اصلا راحت نیست ولی به نظر می رسه تو به اندازه کافی انگیزه داری که بتونی با سختیهاش کنار بیای. روزهای اول همه چیز برات جدید و جالبه و از اینکه از ایران خارج شدی خوشحالی و بعد از مدتی (معمولا چند ماه بیشتر نیست) احساس می کنی یه چیزایی اینجا کم داری.
من نمی دونم واسه کدوم کشور اقدام کردی ولی با شرایطی که خودت نوشتی موقعیتت واسه انتخاب خوبه.
همون طور که حامد گفت اگه بتونی برای دکتری پذیرش بگیری حقوق هم بهت می دهند، که می تونی تقریبا راحت (نه مرفه) باهاش زندگی کنی و دغدغه خرج و مخارج نداشته باشی. توی بعضی کشورها دوره دکتری سابقه کار هم محسوب می شه که بعد از تحصیل خیلی بهت کمک می کنه.
ساینا جون درصد پذیرش مردم بومی هرکشور از مهاجرها بستگی شدیدی به شرایط اون کشور داره، مثلا در بعضی ایالتهای کانادا اینقدر مهاجر زیاده که مشکلی با مهاجرها ندارند و مردم بومی راحت پذیرفتنشون. (مهاجرها بومی ها رو تو خودشون حل کردند)ضمنا این رو هم بهت بگم که بعضی کشورها روی زبان خودشون بسیار متعصب هستند و برای اینکه در اجتماعشون وارد بشی باید به زبان خودشون هم مسلط بشی(پس این رو هم در نظر داشته باش).همه جای دنیا پارتی بازی هست و برای اینکه خودت رو در یه جامعه خارجی وارد کنی خیلی باید تلاش کنی ولی شدنیه و غیرممکن نیست. رفاه و فرهنگ زندگی اجتماعی که در خارج از ایرانه هرگز در هیچ جای ایران ندیدم و این البته شرایط برگشت دوباره به ایران رو برای کسانیکه مدتی اینجا بودند و به فرهنگ اینجا عادت کردند یه مقدار سخت هم می کنه!!!
همه چیز بستگی به خودت داره، اینکه چقدر بتونی تنهایی و سختیها رو تحمل کنی ولی مطمئن باش بعد از مدتی دوستهای خوبی توی دانشگاه پیدا می کنی و تجربه لذت بخش دوستان international رو پیدا می کنی
اینجا کلا روحیاتشون با ما متفاوته و تا جایی که من می دونم به هیچ عنوان براشون مهم نیست که تو چی بودی و چه کردی، مخصوصا اگه از زندگی گذشته ات چیزی دنبالت نباشه (بچه مثلا) بیشتر به فردی که الان هستی اهمیت می دهند نه به چیزی که قبلا بودی. براشون هضم شده که هر کسی ممکنه در زندگیش اشتباهاتی داشته باشه.
با خصوصیاتی که تو داری من مطمئنم اگه تصمیمت برای جدایی جدی باشه می تونی به زودی فرد مناسب خودت رو پیدا کنی.
البته یه چیز دیگه هم هست که اینجا بیشتر به رابطه بدون ازدواج فکر می کنند و من کسانی رو دیدم که بعد از 18 سال با هم زندگی کردن و داشتن یه دختر 17 ساله تصمیم به ازدواج گرفته اند![]()
از این نظر با فرهنگ ما خیلی فرق دارند.ولی از بابت دیدگاه اصلا نگران نباش![]()







)ضمنا این رو هم بهت بگم که بعضی کشورها روی زبان خودشون بسیار متعصب هستند و برای اینکه در اجتماعشون وارد بشی باید به زبان خودشون هم مسلط بشی(پس این رو هم در نظر داشته باش).همه جای دنیا پارتی بازی هست و برای اینکه خودت رو در یه جامعه خارجی وارد کنی خیلی باید تلاش کنی ولی شدنیه و غیرممکن نیست. رفاه و فرهنگ زندگی اجتماعی که در خارج از ایرانه هرگز در هیچ جای ایران ندیدم و این البته شرایط برگشت دوباره به ایران رو برای کسانیکه مدتی اینجا بودند و به فرهنگ اینجا عادت کردند یه مقدار سخت هم می کنه!!!

علاقه مندی ها (Bookmarks)