سلام عزیزم
بنظر من شوهر شما خصوصیت های خوبی داره که شاید خیلی از زنها آرزوشون باشه. مثلا؛
باور کن خانمی باید به این حالتش افتخار کنی. اگه از اون دسته مردایی (که تعدادشون هم کم نیست) بود که تا اعتراضی می کردی، دست پیش رو می گرفتند و داد و هوار و کتک کاری راه می انداختند، چی کار می کردی؟هروقت دعوامون میشه من یه ریز میگم و اگر از دیوار صدا در میاد از اون هم صدا در میاد، یعنی اگر خودم رو تیکه پاره کنم چیزی نمیگه.
کم مردی اینجوری پیدا میشه.
عزیزم اینها هم آرزوی خیلی از زنها هست. بخدا اگه هرکدوم از این خصوصیات خدشه دار بشه، زندگیت جهنم میشه.البته شوهرم فوقالعاده مسول هست، کلا مهربونه، احترامم رو نگاه میداره،
فرض کن از زیر مسئولیت شونه خالی کنه!
جلوی دیگران بهت بی احترامی کنه! (شوهر من این اخلاق رو داره، بخدا حاضرم هیچ وقت حتی یه دست نوازش به سرم نکشه ولی جلوی خانوادش خردم نکنه. نمی دونی چه حس بدیه وقتی شوهر آدم جلوی خانواده و اقوامش بهت بی احترامی می کنه و روی دیگران رو هم باز می کنه! آدم از درون تهی می شه...)
اینها رو برات یادآوری کردم که بهت بگم شوهرت خصوصیات مثبتی داره که به یک دنیا می ارزه. سعی کن روی اونها زوم کنی.
اما خوب خصوصیات منفی هم هست و این نه تنها شامل زندگی شما، بلکه شامل همه زنها و مردها میشه. گل خار هم داره!
مطمئن باش اگه طلاق بگیری و مجدد یه زندگی جدید رو شروع کنی، تو اون زندگی هم نمی تونی همه چیز رو با هم داشته باشی. انسان کلا باید از بعضی چیزها بخاطر بعضی چیزهای دیگه بگذره.
شما عزیزم قبول که شوهرت درون گراست و نمی تونی از اون یه آدم برون گرا بسازی. اما بنظرم بشه یه چیزهایی رو اصلاح کرد. منتها باید روی خودت هم کار کنی.
فکر می کنی مرد و زنهایی که می بینی که بهم عاشقانه نگاه می کنن، همیشه وضعیتشون اینه؟ شما یه لحظه رو می بینی، بقیه روز که پیششون نیستی!
خانمی شما دوستی، فامیلی، کسی نداری که کمی احساسات هیجانیت رو در کنار اونها تخلیه کنی؟ کمی تمرکزت رو از شوهرت بردار و سرگرمی های دیگری برای خودت درست کن. تا اونجا که به زندگیت لطمه نزنه، برنامه تفریح یا مهمونی با دوستات بذار یا اصلا یه ورزش یا هنری که بهش علاقه داری، انتخاب کن و تو اون فعالیت کن.
بذار کمی حس برون گراییت در کنار دیگران ارضا بشه.
در مورد میل جنسی هم، بخودت برس و جذاب باش اما پیش قدم نشو. مردها اصولا دوست دارند برای ایجاد رابطه خودشون شروع کننده باشن. این فرصت رو به شوهرت بده. هرچند ممکنه دیر به دیر اتفاق بیفته ولی بذار تشنه بشه. سعی کن تو این زمینه صبوری کنی.
اینها به ذهن من رسید. حتما دوستان دیگه و کارشناسان عزیز هم راهنمایی های ارزنده تری برات دارند.
صبور باش و زود تصمیم نگیر![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)