خواهر عزیزم، تمام تاپیکت رو خوندم، و راستش خیلی خیلی متاسف شدم.
راستشو بخوای، خیلی می ترسم که بهت پیشنهادی بدم که خدای نکرده برام مسئولیت اخلاقی داشته باشه، ولی فکر می کنم گفتنی ها گفته شده و تو هم تلاش خودتو کردی. من اگه جای تو بودم بیش از این خودمو آزار نمی دادم.
به نظرم مدیر همدردی هم به نوعی اشاره کرده که راه حل چیه:
اگر طی دوران عقد بتوانید بحران اصلی را پشت سر بگذارید، نشان می دهد در این زندگی پتانسیل بهبود وجود دارد.
زندگی که اولش این باشه...
هیچ وقت به خاطر حرف مردم کاری رو که انجامشو درست می دونی ازش منصرف نشو. باز هم می گم:
اگه جای تو بودم بیش از این خودمو آزار نمی دادم.
(الان جای این حرف نیست، ولی اگه همون طور که خودت هم اشاره کردی، بیشتر به رفتارهاش در دوران نامزدی دقت می کردی شاید خیلی زودتر و ساده تر می تونستی تصمیم درست رو بگیری) گذشته ها گذشته، از صمیم قلب امیدوارم آینده بی نظیری داشته باشی
منظورم از دوران نامزدی، همون دوره دو ماهه بود...










علاقه مندی ها (Bookmarks)