سلام
همیشه تنهای عزیز نمی دونم شما هم این حس و دار ی یا نه ما هیچ کدوم همدیگرو ندیدم و نمی شناسیم اما یه جورایی به هم خو گرفته ایم همدیگرو دوست داریم. وقتی از یکی چند روز بیخبر می شیم ناخدا اگاه نگرانش می شیم.
پس رفتن شما هم قطعا برای ما جای خالی به وجود میاره و همیشه به یادت هستیم. اما منم مثل سارای عزیز فکر می کنم می ری که تجدید قوا کنی. تا بتونی بار بعدی بهتر دیگران و راهنمایی کنی.
این خیلی خوبه که شما دلت میخواد چیزی و بگی که داری بهش عمل می کنی.
اما خب ادما این طورین که خوب حرف می زنن. هم ما موقع عمل مشکلاتی داریم.
من امیدوار هستم که تو بر می گردی. با روحیه ای بهتر. با پاسخهای علمی و عملی تر.
پس منتظرت می مانیم
دوستت دارم و به خدا می سپارمت
علاقه مندی ها (Bookmarks)