در مورد مسائل اقتصادی و استقلالی مالی خرید:
کاملاً با پست 31# "بهشت" موافقم
من با کار کردن خانمم مشکلی ندارم (البته با فرض اینکه من به خانم مورد علاقه ی کنونی ام میرسم و با شغلی که میدونم در آینده خواهند داشت. 
).
با خرج کردن (و حتی به تعبیر مونتانا" "خوش خرجی"!) ایشون با حد و مرزهایی مشکلی ندارم.
مرز اول: به اقتصاد خانواده ضربه نزنه
مرز دوم: با اطلاع مرد خانواده باشه و بالعکسش هم قبول دارم (یه دفعه نیاد بگه خواستم سورپرایزت کنم رفتم طلاهامو و ماشین تو رو فروختم با نصف پولش تو بورس سرمایه گذاری کردم ، نصف دیگه شم نزول دادم و بعد با سودش فلان چیزو خریدم ، بعد فلان کارو کردم و ... و تو روحتم خبر نداشت! و فقط میخواستم سورپرایزت کرده باشم!!!!!
اون وقته که من 3تا سکته همزمان یه جا میزنم!
)
مرز سوم: بوی تجمل گرایی نده (خوشبختانه هم من و هم خانم مورد علاقه ام در این باره معتقدیم: "در جامعه ای که حتی یک گرسنه وجود داره ؛ سیر بودن ، گناه کبیره است")
__________________________
اما درباره ی بحث نفقه:
فکر نمیکنم هیچیک از دوستان از این حکم اولاً اسلامی و دوماً قانونی ، که "فرشته مهربان" توضیح دادند ، بی اطلاع باشند:
وظیفه مرد در تأمین نفقه ، هیچوقت ساقط نمیشود ، لذا حتی اگر زن استقلال مالی داشته باشد
اما نکته ی قابل توجه در این باره اینه که قانون ها همواره در سراسر دنیا حدود و ثغور روابط بین افراد رو مشخص میکنند تا فرد بدونه که پاشو تا چه حد میتونه فراتر ببره؟ و تا کجا میتونه آزادی اش مانع آزاد بودن کسی نشه؟ (اصطلاحاً طول گلیمش چند cm هست؟!) و به نظرم تا زایل نشدن حد و مرز آزادی افراد ، باید با توافق و صحبت این مسأله حل بشه!
نه اینکه هر 10 دقیقه یه بار بگی نفقه ،نفقه ،نفقه ، نفقه!!!
یا اینکه مرد بگه : تمکین ،تمکین ،تمکین ، تمکین!!!
قانون مال جاهای باریکه که اصول آزادی های افراد به خطر میوفته اما وقتی مشکلی نیست ، چی از جون هم میخوایم!! مث اینکه عادت کرده ایم زور و قانون بالا سرمون باشه ها!!!
همه میدونیم که در شراکت تجاری بین شرکا (فرض کنید دو شریک دوست بسیار صمیمی هستند) طرفین حق دارن در صورت کلاهبرداری از شریکشون شکایت کنن. حالا خوشتون میاد شریکتون از فردای عقد قرارداد ، با وجود پاکی ِ شما مدام بیاد بگه: وای به حالت ، اگه کج بری! شکایت میکنم! ، میندازمت زندون! ، بدبختت میکنم! ، چک هاتو اجرا میذارم! ، روزگارتو سیاه میکنم! بیچارت میکنم! و ...
*** خلاصهی کلام:
از لحظه ای که توی یه خانواده کلمات نفقه و تمکین و پول ِ من و پول ِ تو بین طرفین رد و بدل شد ؛ الـــفـــاتــــحـــــــة و بعدشم والسلام!
ادامه دارد ...
"مونتانا" نوشته:
یک چیزی میگم به خانوم های محترم بر نخوره! خانوم های عزیز همه جا از قانون و اینکه توش حق زن ها خورده میشه شکایت دارن ، بعد دقیقا اینجا که یک بحثی داره با نظرات شخصی کاربران دنبال میشه ، میان پای قانون رو وسط می کشن! چون متوجه شدن اینجا قانون کاملا به نفعشون عمل کرده!
یه چیز میگم خانمهای تالار گوشهاشون رو بگیرن! (ببخشین چشماشونو ببندن!
) ؛ مونتانا جان چه اونا قانون رو وسط بکشن و چه نکشن ، قانونه و کاریش نمیشه کرد!:D
چیز دیگه ای که واقعاً آزاردهنده است اینه که تا حرف از مرد و زن میشه ؛ خانومها (باور کنید اکثرشون!) شروع میکنن به بدگویی از مردها و اینکه به اونها ظلم شده و از مردها یه چهره ی هیتلری یا آپارتایدی ترسیم میکنن (نمونه های بازتاب یافته اش از اجتماع رو در سریال های تلویزیونی ابتدای دهه ی 80 تلویزیون میتونیم ببینیم) (البته انصافاً اکثر ِ این خانمها قصدشون شوخیه ، اما اصلاً شوخی قشنگی نیست!!!
)
شوخیه یا جدی ، فرقی نمیکنه ، این نشون دهنده ی تصورات بدیه که از مردها دارند و دوماً شاید قصدشون (خدای ناکرده) مظلوم نمایی باشه
البته چنین چیزی توی تالار دیده نشده یا حداقل من ندیدم و اصلاً این موضوع رو به خانم های تالار تعمیم نمیدم. چیزی که اخیراً باعث شده در این باره فکر کنم موضوعی بود که چندهفته ی پیش برام مطرح شد و قصد داشتم با ایجاد یه تاپیک به جواب این ابهامم برسم ، اما خب زیاد اهل تاپیک باز کردن و ... نیستم
چند هفته پیش استاد پاتولوژی (که خانم هست) داشت درباره ی یه ضایعه ژنتیکی صحبت میکرد که بروز اون در مردان 5 برابر ِ خانم هاست. بعدش خیلی جدی زل زد تو چشمای آقایون ِ کلاس و گفت ان شاءالله آقایون این مریضی رو بگیرن همه از شرشون راحت شیم!!!! (خیلی جدی میگفت ها!)
واقعاً معنی چنین رفتاری که من چندین و چندین باره از خانم ها دیدم چیه؟ چه دفاعی از چنین رفتاری میشه کرد؟
(ببخشید من قصد انحراف موضوع رو نداشتم اما همونطور که گفتم اهل تاپیک و اینجور چیزها نیستم اگه میشه اینجا جوابمو بدین یا بحث کنیم یا تاپیک جدید باز کنین!!!)
ادامه دارد ...
"بهشت" نوشته:
مونتانا جان این قانون ها دل خوش کنک است. مهریه ای 300 میلیونی را تقسیط می کنند ماهی یک سکه می دونی یعنی چی؟ یعنی برو دلت خوش باشه که 300 میلیون مهریه داری. سالی 3 میلیونش را می گیری. انشالله سیصد سال دیگه نوه ی نوه ی نوه ات قسط آخر را می گیرد.
کدوم زنی را سراغ دارید که برای کار در منزل از همسرش حقوق بگیره. من تا حالا یکی هم ندیدم. جدی می گم.
خب "بهشت" ِ عزیز ، وقتی این طور مهریه بی خاصیت شده ، پس دلیل مهریه های با ارقام نجومی که این روزها مد شده چیه؟ یعنی واقعاً خانواده ها این چیزی که شما گفتین رو نمیدونن؟!
جوونامون از ازدواج بیزارن ؛ متأهل هامون زندگی به کامشون تلخ شده ؛ زندگیا ثبات نداره ؛ آمار طلاق بالاست ؛ زندونا پر از بدهکاران مهریه است ؛ خونه های خانواده ها پر از خانم های مطلقه است ؛ پسرهای جوان و طبیعتاً بی تجربه ، روی به فساد آوردن (البته معتقد نیستم بی تجربگی و حتی افتضاح بودن ِ شرایط ِ ازدواج ِ کشور، جواز ِ فساد رو صادر میکنه! اصلاً و ابداً!) و ...
تو رو خدا یکی بره فریاد بزنه: مهریه ، برگ ِ برنده نیست!
"فرهنگ" نوشته:
(در واقع نفقه حقی است که در برابر تمکین به زن تعلق می گیرد ) این چه فرقی با خرید سکس داره؟
"فرهنگ" جان ، این بار اشتباه میکنی ، اینطور نیست
دوستان توجه کنین این مصداق همون چیزیه که عرض کردم ، شاید خیلی از کارها دلیل موجه داشته باشه اما واقعاً نمود ظاهری خوبی توی جامعه نداره و فکرهای بدی در موردش میشه. (و واقعاً جامعه و ایضاً "فرهنگ" در این قضاوت ِ بدش بی تقصیره)
نفقه که یه چیز موجه و قانونی ِ شریعت ِ اسلام هست انقدر بد جلوه دادنش ، که اینطور در موردش فکر میشه دیگه وای به حال کارهای دیگه که هیچ دلیل قانونی ، شرعی ، رسمی ، عرفی ، ملی و... نداره!
گاهی حق با ماست اما اونقدر بد از حقمون دفاع میکنیم که خودمون حقمون رو ضایع میکنیم!
ادامه دارد
علاقه مندی ها (Bookmarks)