توي دنيا هيچ كسي دوست داشتني تر و مهمتر از خود آدم براي آدم نيست.

يه بار دانشمندا جمع ميشن و يك ميمون مادر رو به همراه فرزندش (منظورم تولشه!) ميندازن توي يه دونه قفس آهني، و زير قفس آتيش روشن ميكنن.
ميمون اول بچشو بغلش ميگيره و شروع به دويدن به اين طرف و اون طرف ميكنه. ميبينه نه آقا فايده نداره!
فكر ميكني آخرش چي شد؟!
بچشو گذاشت زير پاش تا خودش نسوزه!

نتيجه اخلاقي: دلت براي خودت بسوزه