دلم را سپردم به بنگاه دنیا!
دلم را سپردم به بنگاه دنیا
و هی آگهی دادم اینجا و اینجا
و هر روز برای دلم
مشتری آمد و رفت
و هی این و آن
سرسری آمد و رفت
*
ولی هیچکس واقعاً
اتاق دلم را تماشا نکرد
دلم قفل بود
کسی قفل قلب مرا وا نکرد
یکی گفت:
چرا این اتاق
پر از دود و آه است
یکی گفت:
چه دیوارهایش سیاه است!
یکی گفت:
چرا نور اینجا کم است
و آن دیگری گفت:
و انگار هر آجرش
فقط از غم و غصّه و ماتم است!
*
و رفتند و بعدش
دلم ماند بی مشتری
و من تازه آن وقت گفتم:
خدایا تو قلب مرا می خری؟
*
و فردای آن روز
خدا آمد و توی قلبم نشست
و در را به روی همه
پشت خود خود بست
و من روی آن در نوشتم:
ببخشید, دیگر
برای شما جا نداریم
از این پس به جز او
کسی را نداریم!
منبع
http://ariahmishetanha.blogfa.com/
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)