دوست عزیزمنوشته اصلی توسط Bidam
نوشتی که برایت مهمه که اون هم تورو دوست داشته باشه اما این دوست داشتن نیست کلا تعریف دوست داشتن با چیزی که در عمل ایشان انجام می دهد و خواسته های ایشان زمین تا آسمان فرق دارد.
این حرف هایی که من نوشتم برای شما بود تا باز ببینم با وجود همه ی این دلایل چه تصمیمی داری.راه حل من برایت این است که اینارو بهش بگی اگر واقعا دوستت داشته باشه موافقت می کنه و اگر نداشته باشه می پیچونه:
بهش بگو که این شرایط من هستش،این سنم،این درسم این وضع مالیم این وضع شغلیم این شرایط خانوادم.
دوست ندارم توی بلاتکلیفی بمونم و می خوام که تکلیفم مشخص بشه و بعد از این صحبت مثلا چند روز بهش وقت بده و اصلا هیچ تماسی باهاش نگیر و بعد از چند روز زنگ بزن و نتیجه را بپرس.
بهش بگو که من شرایطم الان این هستش و چیزهایی که تو می خواهی را الان ندارم ،ممکنه یک روزی با تلاش و برای داشتن زندگی بهتر با تو بهش برسم و ممکن هم هستش که نرسم(مثل خیلی از جوان های جامعه ما که با عشق و بدون پول زندگی می کنند و تلاش می کنند)
یا منو با این شرایطم قبول داری یا نداری.اگر قبول داری که رسما با خانوادم اقدام کنم
اگر قبول نداری ایشالا خوشبخت بشی و رابطتو قطع کن







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)